Zdalne nauczanie "Słoneczka" (kwiecień,maj)



29 MAJA 2020

Niby tacy sami, a jednak inni – Na placu zabaw




1.Zabawa integracyjna Kolorowe chusteczki.

Dla każdego dziecka chusteczka szyfonowa, koszyk. Dzieci siedzą w kole. Rodzic ustawia pośrodku koszyk z kolorowymi chusteczkami. Wybiera jedną chustkę, podchodzi z nią do wybranego dziecka i mówi słowa pozdrowienia np.: Witaj Kasiu! Powitane dziecko wstaje, a rodzic zajmuje jego miejsce i układa chustkę przed sobą na dywanie. Dzieci kontynuują zabawę, aż wszyscy zostaną powitani.  

2. W co się bawić latem? – rozwiązywanie zagadek inspirowane wierszem Jadwigi Koczanowskiej” Podwórko”

Na naszym podwórku wspaniała zabawa,
jest ławka, huśtawka i zielona trawa.
Jest piasek, łopatka i wiele foremek,
są piłki, skakanki, czerwony rowerek.
Tutaj się bawimy, zapraszamy gości,
bo wspólna zabawa to mnóstwo radości.

3. Rozmowa kierowana na podstawie wiersza. Rodzic pyta:
− Jakie zabawki znajdują się na podwórku?
− Co dostarcza dzieciom wspólna zabawa?

4. Karta pracy, cz. 2, nr 57. Dzieci:  − słuchają rymowanki i imion dzieci. − łączą obrazki dzieci z obrazkami sprzętów, z których korzystały podczas pobytu na placu zabaw, − rysują po śladach rysunków i mówią, co one przedstawiają,  − mówią, z czego lubią korzystać podczas pobytu na placu zabaw.

5. Zabawy na świeżym powietrzu

Zabawa bieżna Zmiana miejsc. Dzieci stoją w kole. Rodzic głośno wypowiada dwa imiona dzieci np. Kasia – Tomek. Zadaniem wymienionych dzieci jest jak najszybciej zamienić się miejscami.

 6. Zabawa słuchowa W co się bawić?

Parawan, dźwięki dzwonka do roweru, przelewania kubkiem wody, zburzenia niewielkiej budowli z klocków. Rodzic przechodzi za parawan. Obserwując dzieci, wydobywa różne dźwięki, np.: dźwięk dzwonka do roweru, przelewania kubkiem wody, zburzenia niewielkiej budowli z klocków.  Pyta: W co się bawią dzieci? Dzieci udzielają odpowiedzi: Dzieci jeżdżą na rowerze, Dzieci się kąpią, Dzieci bawią się klockami. 




Miłej zabawy. Pozdrawiamy Was serdecznie
pani Justyna i pani Ania


28 MAJA 2020

Niby tacy sami, a jednak inni – Zabawy dzieci z różnych stron świata


1.Zabawa integracyjna Powiedz miłe słowa.

Dzieci siedzą w półkolu. Rodzic prosi chętne dziecko o zajęcie miejsca przed grupą i odwrócenie się do niej tyłem. Dziecko odgaduje, kto powiedział miłe zdanie na jego temat  np.:
 − Lubię, gdy się uśmiechasz. 
− Lubię się z tobą bawić.
− Masz ładną sukienkę. 

2. Zabawa słuchowo-rytmiczna Ruszaj się, jak ci zagram.

 Bębenek. Dzieci stoją w kole. Do środka wchodzi chętne dziecko np. Ola. Wygrywa rytm na bębenku. Pozostałe dzieci dołączają się i klaszczą w ustalonym rytmie. Następnie dziecko ze środka koła wybiera kolegę/koleżankę na swoje miejsce, przekazuje bębenek. Dzieci mogą podskakiwać, maszerować we wskazanym rytmie itd. 

3. Ulubione zabawy – zabawy integracyjne inspirowane wierszem Agaty Widzowskiej 

Dzieci na Ziemi.

Na kuli ziemskiej bawią się dzieci,
cieplutkie słonko dla nich wciąż świeci,
a księżyc mruga oczkiem na niebie
do wszystkich ludzi, również do ciebie.
Zulu z Afryki chodzi po drzewach,
a Chinka Inka jak ptaszek śpiewa.
Eskimos Bubu gra w piłkę z foką,
na słoniu jeździ Hindus Namoko.
Dzieci się różnią kolorem skóry,
jednak są dumne ze swej kultury
i choć w dziwacznych mówią językach,
pragną się bawić, tańczyć i brykać!
Inka i Zulu, Bubu, Namoko-
chcą być kochane, śmiać się szeroko,
jeść smakołyki, dbać o zwierzęta,
a zamiast wojen mieć tylko święta!
Niech wam się spełnią wszystkie marzenia –
tak, robiąc obrót, powiada Ziemia.


4. Rozmowa kierowana na podstawie wiersza. Rodzic pyta dzieci:
− O jakim święcie była mowa?
 − Jakie są dzieci na całym świecie?
 − Co to znaczy, że dzieci na całym świecie są takie same?
 − Co najbardziej lubią robić dzieci? 
− Jakie imiona miały dzieci z wiersza?

5. Meksykańskie ponczo – zajęcia plastyczne.

 Karta pracy, cz. 2, nr 56, obrazki przedstawiające różnokolorowe poncza.
Rodzic pokazuje dzieciom kartę pracy. Pyta, czy pamiętają, w co ubrany był Diego z Meksyku. Pokazuje dzieciom obrazki przedstawiające różnokolorowe poncza. Dzieci wypowiadają się na temat obrazków. Wyjaśnienie znaczenia słowa ponczo.

Ponczo to rodzaj wierzchniego męskiego okrycia wykonanego z prostokątnego kawałka wełnianej lub bawełnianej tkaniny z otworem na głowę pośrodku.


6. Część plastyczna. Kolorowe kartki, klej, kartonik z układem kolorowych pasków, dla każdego dziecka kartka w kształcie prostokąta. Zachęcamy dzieci do wykonania własnego poncza.
Dzieci: − zajmują miejsca przy stolikach,  − rwą na paski kolorowe kartki, starając się, aby pasek był jak najdłuższy. − układają paski najpierw zgodnie z rytmem wskazanym przez rodzica  na kartoniku, − następnie naklejają paski na prostokąt według własnego kodu,  − składają kartkę na pół i wycinają pośrodku otwór.

7. Zabawa ruchowa Razem nam weselej.


 Kolorowe trójkąty (zielone, czerwone, żółte, niebieskie) wycięte z papieru samoprzylepnego, tamburyn. Rodzic rozdaje dzieciom kolorowe trójkąty. Dzieci nazywają ich kolory. Przy dźwiękach tamburynu poruszają się swobodnie po pokoju, trzymając trójkąt w dłoni. Podczas przerwy w grze odszukują dzieci z takim samym kolorem trójkąta i stają z nimi, tworząc jedno większe koło. 


Życzymy miłej zabawy 😊


27 MAJA 2020

Niby tacy sami, a jednak inni – Zabawy w liczenie



1.Zabawa rozwijająca słuch fonematyczny Imieninowe echo.

 Piłka. Rodzic rzuca piłkę do dziecka i jednocześnie wymawia sylabę np. ma. Dziecko odrzuca piłkę, wypowiada tę samą sylabę i kończy słowo, mówiąc imię dziecka z ich grupy rozpoczynające się na tę sylabę np. Ma-te-usz. Następnie dzieci podają inne imiona na podaną sylabę, np. Mar-ta, Mal-wi-na. Przykłady innych sylab: Zo-, Le-, Ku-.

2. Skąd jesteśmy i ile mamy lat? – zajęcie matematyczne.

Karta pracy, cz. 2, nr 56. Dzieci:  − oglądają obrazki i mówią o tym, co na nich widzą,  − mówią, w co ubrane są dzieci z różnych krajów, − liczą palce, które pokazują dzieci, − mówią, ile lat mają: Ada, Paloma, Diego i Kazuo.
Rodzic kontynuuje rozmowę na temat obrazków. Pyta dzieci:
− Jakie są dzieci na całym świecie?
  − Co to znaczy, że dzieci na całym świecie są takie same?
 − Co najbardziej dzieci lubią robić?
Rodzic opowiada o krajach, z których pochodzą dzieci przedstawione na obrazkach. Przekazuje ciekawostki na temat kultury tych narodów.

3. Zabawa ruchowa Bawimy się razem.

Odtwarzacz CD, nagranie spokojnej melodii. Rodzic włącza nagranie spokojnej melodii. Dzieci wykonują własne improwizacje taneczne. Podczas przerwy w muzyce, w zależności od tego, ile palców pokaże rodzic, tworzą kilkuosobowe grupki dzieci, które się ze sobą bawią – stają w kółeczkach i krążą po kole.

4. Zabawa podsumowująca O kim mówię? Obrazki z karty pracy, cz. 2, nr 56.
Rodzic rozkłada obrazki przedstawiające dzieci z różnych krajów. Opisuje wygląd wybranego dziecka z obrazka i podaje jego imię, dzieląc słowo na sylaby, np. A-da, Pa-lo-ma, Die-go, Ka-zu-o. Dzieci wypowiadają imię w całości, a następnie klaszczą tyle razy, z ilu sylab składa się to imię.

5.Zestaw ćwiczeń ruchowych

* Zabawa orientacyjno-porządkowa Do domu.
Dzieci układają z szarf i formują na podłodze koła (domy), w pewnych odległościach od siebie, a następnie siadają w ich środku skrzyżnie. Kiedy rodzic gra na tamburynie, dzieci spacerują, a na przerwę w grze – wracają do swoich domów.
• Ćwiczenie dużych grup mięśniowych - Przebieramy się.
 Szarfy leżą na podłodze – to ubranie. Dzieci stają w ich środku. Następnie, chwytając oburącz, przeciągają szarfę przez całe ciało od dołu do góry. Ćwiczenie można kilkukrotnie powtórzyć.
• Ćwiczenie mięśni grzbietu – Podnieś patyk.
Dzieci leżą na brzuchu, a szarfy – patyki – przed nimi. Następnie dzieci chwytają szarfy za ich końce i lekko unoszą ręce, bez zginania w łokciach. Aby utrudnić zadanie, dzieci mogą jednocześnie wykonywać ruchy rękami na boki.
 * Ćwiczenie z elementem rzutu do celu – Rzut workiem.
Dzieci stają na linii utworzonej z szarfy i starają się trafić woreczkami do celu – utworzonego również z szarfy rozłożonej na podłodze.
• Ćwiczenia stóp – Sprzątamy.
Rodzic  rozkłada na podłodze 4–6 szarf i formuje je w kształt koła w dużej odległości od siebie. Wokół szarf rozkłada woreczki. Dzieci siadają z lekko ugiętymi nogami i rękami opartymi za sobą, wokół szarf. Ich zadaniem jest złapać woreczek palcami stóp i umieścić go w szarfie.
Ćwiczenie uspokajające –  Dzieci spacerują w różnych kierunkach. W rękach trzymają szarfy a na głowach mają woreczki. Kolejno odkładają szarfy i woreczki we wskazane miejsce.

6. Zabawy ruchowe przy wierszu Bożeny Formy.

 Dzieci stają w kole, zwrócone twarzą do środka koła. Rodzic staje w środku i czyta wiersz, jednocześnie pokazuje ruchy, jakie dzieci wykonują.

Tańczyć wszyscy lubimy,  poruszają biodrami, naśladując taniec,
duże koło robimy.   podają sobie ręce,
Teraz głośno tupiemy   tupią,
klaskać dobrze umiemy.  klaszczą,
Wiemy, co to jest koło,   rozpoczynają marsz po okręgu koła,
w nim idziemy wesoło.   w dalszym ciągu maszerują, klaszcząc,
Na bębenku gra pani,   Rodzic uderza w bębenek,
zatańczymy dziś dla niej.  podają sobie ręce w parach i wykonują obrót

7. Zabawa ruchowa z elementem równowagi Spacer z krążkiem.


Dla każdego dziecka krążek. Rodzic rozdaje dzieciom kolorowe krążki. Wyznacza linię startu i mety. Dzieci ustawiają się w szeregu na linii startu. Kładą sobie na głowie krążek i kierują się w stronę mety. Uważają, aby krążek nie spadł na podłogę. Wygrywa dziecko, które pierwsze dotrze do mety.


Trzymajcie się ciepło!
Pozdrawiamy pani Justyna i pani Ania


26 MAJA 2020

Dzień Matki


Najlepsze życzenia dla wszystkich MAM!



 Moja mama jest kochana  - piosenka


Niby tacy sami, a jednak inni – Jesteśmy dla siebie uprzejmi


1.Zabawa słuchowa Kto mnie woła?

Dzieci siedzą na dywanie, jedno z nich odwraca się tyłem do pozostałych. Inne, wyznaczone dziecko, woła głośno i wyraźnie imię odwróconego dziecka. Zadaniem tego dziecka jest rozpoznać osobę, która je woła. 

2.Wyszukiwanie różnic między dwoma obrazkami przedstawiającymi pomagające sobie dzieci.

Obrazki przedstawiające pomagające sobie dzieci, np. jedno dziecko podaje drugiemu dziecku kredkę. Rodzic kładzie przed dziećmi obrazki. Omawia z nimi przedstawione sytuacje. Dokłada niemal identyczne obrazki, jednak różniące się kilkoma szczegółami. Dzieci odszukują różnice między dwoma obrazkami. 

3. Prawdziwy przyjaciel – rozmowa inspirowana wierszem Jadwigi Koczanowskiej 

Przyjaciel”. 

Nie musisz mieć przyjaciół stu,
nie musisz mieć dziesięciu,
wystarczy, byś jednego miał,
a to już wielkie szczęście.
Przyjaciel to jest taki ktoś,
kto zawsze cię zrozumie,
gdy dobrze jest – to cieszy się,
gdy źle – pocieszyć umie.
Przyjaciel to jest taki ktoś,
kto nigdy nie zawiedzie,
a poznasz go, bo z tobą jest,
gdy coś się nie powiedzie.

4. Rozmowa kierowana na podstawie wiersza. Rodzic pyta:

− Ilu przyjaciół wystarczy mieć?
− Kogo możemy nazwać przyjacielem?
 − Po czym można poznać przyjaciela

5. Zabawa ruchowa w formie opowieści ruchowej Podróż do Krainy uprzejmości.

 Napisy: proszę, dziękuję, przepraszam.
Rodzic zaprasza dzieci do Krainy uprzejmości. Dzieci wędrują, wysoko podnosząc kolana, przedzierają się przez krzaki, przeskakują przez przeszkody, idą na palcach, przechodzą na czworakach przez tunel itp. Po dotarciu na miejsce rodzic – królowa Krainy uprzejmości wita dzieci. Kłania się, mówi dzień dobry i przedstawia się. Dzieci jej się odkłaniają. Królowa mówi, że dotarły do Krainy uprzejmości. Królowa opowiada o różnych sytuacjach społecznych, np. dziecko dostaje od mamy lizaka, podaje książkę koledze. Zgodnie z panującymi tu zasadami dzieci muszą wiedzieć, jakich słów użyć w konkretnej sytuacji. Królowa pokazuje i odczytuje zapisane na kolorowych kartkach wyrazy proszę, dziękuję, przepraszam. Następnie głośno, z pomocą rodzica, odczytują je dzieci.


6. Wypowiadanie się na temat: Co to znaczy być dobrym kolegą i przyjacielem?

Piłka lub dowolna maskotka. Dzieci siedzą w kręgu i przekazują sobie piłkę, wypowiadając się kolejno na temat: Co to znaczy być dobrym kolegą i przyjacielem. Rodzic –  królowa Krainy uprzejmości  podsumowuje stwierdzeniem, że aby wspólne zabawy się udały, wszyscy muszą odnosić się do siebie życzliwie.

7. Przygotowanie niespodzianki dla przyjaciela.

Kredki, kartka. Dzieci zastanawiają się, kogo mogą nazwać przyjacielem. Rodzic zachęca dzieci do przygotowywania niespodzianki. Dzieci siadają do stołów i rysują Czarodziejski obrazek dla kolegi lub koleżanki.  


Miłej zabawy😊




25 MAJA 2020

Niby tacy sami, a jednak inni – Dzieci takie jak my



1.Zabawa ruchowa z elementem podskoku „Wspólne zabawy”.

Odtwarzacz CD, nagranie skocznej melodii w żywym tempie. Dzieci biegają po całym pokoju, podskakując z nogi na nogę. Na pauzę w muzyce dobierają się dwójkami i podskakują z radości. Podczas kolejnej pauzy dobierają się trójkami.

2. Inni, a tacy sami – słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej „Język migowy”.

Książka (s. 74–75)
Od samego rana Ada przygotowywała się na spotkanie z nową koleżanką, Kasią. Okazało się, że tata Kasi jest bardzo zdolnym architektem i będzie pracował w tym samym biurze co tata Ady i Olka. Obie rodziny umówiły się w małej kawiarence w galerii, tuż obok bawialni dla dzieci. Ada bardzo lubiła poznawać nowe osoby i rozmawiać z nimi o tym, w co lubią się bawić. Tym razem Ada była szczególnie przejęta spotkaniem, bo dowiedziała się od rodziców, że Kasia nie słyszy. – Na żadne ucho? – dopytywała się Ada. – Ani troszeczkę? – Ani troszeczkę. – To jak my się będziemy bawić? – Jestem pewna, że znajdziecie na to sposób – uśmiechnęła się mama. Ada próbowała zatykać sobie uszy i prosiła Olka, żeby coś do niej mówił. – Mam fajną siostrę – powiedział Olek. – Co mówisz? – spytała Ada. – Moja siostra jest najlepszą siostrą na świecie! – Ecie-pecie? Nic nie rozumiem… Tej Kasi musi być bardzo trudno – stwierdziła Ada. W galerii panował gwar. Z głośników płynęła muzyka, w bawialni słychać było piski i śmiech rozbawionych dzieci. Obie rodziny przywitały się słowami „dzień dobry” i podały sobie ręce. Ada stanęła naprzeciwko Kasi i nie wiedziała, czy ma coś powiedzieć, czy nie. Przecież Kasia i tak nie usłyszy. Jednak dziewczynka uśmiechnęła się i rękami zrobiła przyjazny gest. Ada zrozumiała, że to jest powitanie, i odpowiedziała takim samym gestem. Potem Kasia wskazała bawialnię i dziewczynki pobiegły razem na zjeżdżalnię. Po chwili radośnie nurkowały w basenie z kolorowymi piłeczkami. Kasia układała z rąk różne znaki, a Ada próbowała odgadnąć ich znaczenie. Gdy chciała zająć się rysowaniem i kolorowaniem, Ada od razu zrozumiała, o co chodzi. Wspólnie narysowały słonia z wielkimi uszami, a na tych uszach namalowały wszystko, co symbolizuje dźwięki: ptaki, trąbkę, gitarę, śpiewającą panią, a nawet samolot odrzutowy. Potem bawiły się w teatrzyk dłoni i okazało się, że palcami można pokazać wiele rzeczy. Czasami Ada się myliła i nie potrafiła czegoś zrozumieć, ale to było bardzo zabawne. Jak wiele można powiedzieć, nie używając słów! Wieczorem Ada wciąż rozmyślała o Kasi i o tym, jak wspaniale się z nią bawiła. Tata powiedział córeczce, że osoby niesłyszące porozumiewają się językiem migowym. – Czy ja też mogę się nauczyć tego języka? – zapytała Ada. – Oczywiście. A teraz zgadnij, co chcę ci przekazać – tata przytulił Adę i pocałował ją w czoło. – Dobranoc i kocham cię! – zawołała Ada i odpowiedziała tym samym gestem. – Zrozumiałeś, tatusiu? Tata uśmiechnął się i pokiwał głową. Miłość nie potrzebuje słów.

3. Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania i ilustracji w książce. Rodzic zadaje dziecku pytania:
− Jak nazywa się język, którym porozumiewa się Kasia? 
− Jakbyście się czuli, gdybyście nie słyszeli tego, co ktoś mówi? 
− Spróbujcie, jak Ada, zatkać uszy i sprawdzić, czy rozumiecie, co mówi kolega/koleżanka.

Wyjaśnienie dzieciom znaczenia pojęcia TOLERANCJA

Tolerancja to poszanowanie odmienności innych, ich wyglądu, sposobu komunikowania się, wiary, kultury.

4. Zabawa ruchowo-pantomimiczna „Wiem, co chcesz pokazać”.

Dzieci stają w parach, jedno dziecko pokazuje czynność, drugie je naśladuje. Dzieci pokazują sobie nawzajem – ruchem ciała, gestem i mimiką – różne czynności, np.  powitanie się, czesanie, bieganie, mycie się, pomaganie, pocieszanie, niezgodzenie się na coś, zastanawianie się, okazanie zdziwienia itp. Pozostałe dzieci odgadują, co to dziecko/ dzieci chciało przekazać innym (o czym poinformować).

5. Letnie zabawy z wodą i piaskiem – zajęcia badawcze.

Zaproszenie dzieci do wybrania się w wyobraźni w pewne miejsce. Dzieci kładą się na dywanie, zamykają oczy. Wsłuchują się w dobiegające dźwięki. Rodzic włącza nagranie szumu morskich fal. Wypowiadanie się dzieci na temat wyobrażeń.
*Muszla
Rodzic pyta dzieci, w jakim miejscu można usłyszeć szum morskich fal. Wspomina o zbliżających się wakacjach, pobycie nad morzem i zabawach z piaskiem i wodą. Prosi dzieci o wymienienie ulubionych zabaw z piaskiem i wodą. Dzieci kolejno się wypowiadają, przekazując sobie większą muszelkę. 
*Zabawy badawcze z wodą i piaskiem
3 miski z wodą, papierowe łódeczki, słomki do napojów, kilka tac z piaskiem, ręcznik papierowy. Rodzic dzieli dzieci na zespoły. Każdy zespół gromadzi się przy wyznaczonym stanowisku. Rodzic omawia sposób zabawy każdego zespołu. Zwraca uwagę, aby dzieci uważnie obserwowały i wsłuchiwały się w dobiegające dźwięki.
 Dzieci: I puszczają papierowe łódeczki w misce z wodą i dmuchają na nie,
II lekko uderzają dłonią o powierzchnię wody,
III dmuchają w wodę przez słomki,
IV na tacach z piaskiem rysują palcem różnego rodzaju kreski i fale, stawiają    kropki. Poruszają tacami, wyrównując powierzchnię piasku i rysują ponownie.
Dzieci eksperymentują kolejno na wszystkich stanowiskach. Przechodzą od stolika do stolika. Za każdym razem wycierają dłonie w papierowy ręcznik.
* Podsumowanie doświadczeń. Dzieci omawiają wrażenia, opisują, jaka jest woda i piasek, jakie dźwięki można za ich pomocą wytworzyć (np. pluskanie i bulgotanie, przesypywanie).


6. Zabawa Wodny masaż.

Odtwarzacz CD, nagranie melodii o zróżnicowanym tempie. Rodzic prosi dzieci, aby usiadły w kole i obróciły się w prawo. Dzieci, w rytm muzyki, rysują palcem na plecach kolegi lub koleżanki, zgodnie z instrukcją : kropki, kreski pionowe, poziome, linie faliste, stukają opuszkami palców itp. Na koniec masażu potrząsają dłońmi, tak jakby strzepywały wodę z rąk.

7. Zabawy sensoryczne z  wodą i piaskiem.

 Wiaderka, kubeczki, foremki, plastikowe przezroczyste butelki, łyżki, lejek, sitko, kawałki kolorowej krepiny. Dzieci przynoszą wodę w wiaderku, przelewają ją do kubeczka, z kubeczka do foremki lub do plastikowej przezroczystej butelki, wykorzystują łyżki, lejek i sitko, zwilżają piasek, stawiają babki z mokrego piasku, podlewają kwiaty na rabatkach, zabarwiają wodę w butelce poprzez wrzucanie kawałków kolorowej krepiny, obserwują zachodzące zjawiska, rysują na chodniku kolorową wodą z butelki z podziurkowaną zakrętką.
                                  


 Życzymy miłego i słonecznego dnia
pani Justyna i pani Ania




Piątek 22.05.2020


Święto Rodziców- Zabawa z mamą i tatą

1.   Masażyk – według Bożeny Formy.
Dziecko zajmuje miejsce za mamą, bratem itp. Swobodnie sięga dłońmi do pleców  siedzącego z przodu. Wykonuje masażyk.

Dzieci:
Wędruję z mamusią hen leśną dróżką rysują palcami wskazującymi ścieżkę od góry do dołu pleców,

przez góry wysokie i łąki, rysują góry, -wykonują ruchy koliste, pocierając dłońmi o plecy,

dla nas wesoło wietrzyk powiewa, delikatnie uderzają w plecy pięściami obu rąk,

a w górze śpiewają skowronki uderzają delikatnie opuszkami palców w górną część pleców,

Zza chmury nagle spogląda słońce, rysują słońce,

ciepłe wysyła promienie, mocno pocierają rozwartymi dłońmi o plecy,

zbieramy kwiaty, pięknie pachnące rysują kontury kwiatów, naśladują ich wąchanie, zbliżając dłonie do nosa,

stokrotki, rumianki, złocienie rysują linie faliste w dowolnych kierunkach,

Potem leżymy sobie na trawie delikatnie przykładają policzek do pleców kolegi,

i w niebo spoglądamy, przesuwają dłoń od dołu do góry pleców,

najcudowniejsze są takie chwile, dmuchają we włosy,

bo mamę mocno kochamy rysują na plecach serduszko.

2.   W co się bawić z mamą, z tatą? rozmowa na podstawie obrazków.


 Karta pracy, cz. 2, nr 55.
Dzieci:
−oglądają obrazki,
mówią, co robią Olek i Ada z rodzicami,
opowiadają, jak spędzają wspólne chwile z rodziną.

3.   Wykonanie plakatu. Burza mózgów na temat: W co się bawię z mamą, a w co z tatą?



Przygotuj :karton, mazak.
Zapytaj  dziecko: W co jeszcze można bawić się z mamą, a w co z tatą? Dziecko wypowiada się. Spiszcie wspólne pomysły na dużym kartonie z naklejonymi postaciami kobiety, mężczyzny i dziecka.

4.   Zabawa ruchowa Wspólne zabawy.

Odtwarzacz CD, nagranie spokojnej melodii.
Włączcie nagranie spokojnej melodii. Dzieci wykonują własne improwizacje taneczne.

5.   Karta pracy, cz. 2, nr 55.

Dzieci:
kończą kolorować rysunki serc według wzoru (rytmu) z poprzedniej karty.

6.   Zabawa taneczno-ruchowa- miłej zabawy













Miłego dnia pozdrawiamy Was serdecznie
pani Ania i pani Justyna




Czwartek 21.05.2020

Święto Rodziców- Niespodzianki dla Rodziców



1.    Wysłuchanie wiersza Krystyny Datkun-Czerniak Szczęście.


Szczęście to:
– uśmiech taty i mamy,
– spadające z drzew kasztany,
– zimne lody w gorący czas,
– udany rysunek,
– i gdy ktoś pochwali nas.
Szczęście to wszystko, co jest dokoła:
ludzie, drzewa, przedszkole i szkoła.
Szczęście mam – gdy nie jestem sam!
Szczęście, że jestem tu – na ziemi,
pomiędzy ludźmi bliskimi.

2.    Rozmowa kierowana na podstawie wiersza.

Pytania:

         Co to jest szczęście?
 Co dla dziecka jest szczęściem?
Kto jest dla dziecka najbliższą osobą?

3.   Zabawa rozwijająca umiejętność formułowania dłuższych wypowiedzi – Z czego ucieszy się mama, a z czego – tata?


Rodzic  rozpoczyna różne zdania, np. Tata bardzo lubi, kiedy…
i turla piłkę do dziecka. Dziecko chwyta piłkę, powtarza początek zdania i kończy je zgodnie ze swoimi wyobrażeniami. Następnie turla piłkę z powrotem do rodzica i  kontynuuje zabawę.
Przykłady:
Moja mama cieszy się, gdy jej pomagam.
 
4.   Karta pracy, cz. 2, nr 54.
Dzieci:
rysują w ramkach prezenty, jakie chciałyby wręczyć rodzicom (w niebieskiej ramce – prezent dla taty, a w czerwonej – dla mamy),
− odczytują wyrazy zapisane na bilecikach (z pomocą N.),
− dotykają palcem kolejnych obrazków serc i nazywają ich kolory.

5.   Zabawa rozwijająca spostrzegawczość wzrokową oraz umiejętności językowe – Prezenty dla mamy i taty.


Zdjęcia różnych przedmiotów wycięte z czasopism, np. torebki, parasolki, butów, portmonetki. Rodzic rozkłada przed dzieckiem różne zdjęcia wycięte z czasopism. Każde dziecko wybiera jedno
z nich i nazywa przedstawiony na nim przedmiot. Następnie dzieci zastanawiają się, czy taki prezent ucieszyłby ich mamę czy tatę. Snują przypuszczenia, co ich mama lub tata najbardziej chcieliby otrzymać w prezencie. Uzasadniają swój wybór.





Miłego dnia pozdrawiamy Was serdecznie
pani Ania i pani Justyna

   


Środa 20.05.2020
 
Święto Rodziców- Zawody naszych rodziców


1.   Rozpoznawanie i nazywanie zawodów.

Książeczki, czasopisma.
Dziecko wyszukuje w książeczkach i w czasopismach obrazki przedstawiające kobiety i mężczyzn przy pracy. Wspólnie z rodzicami rozpoznaje i nazywa wykonywane przez nich zawody.

2.   Wysłuchanie wiersza Ireny Róży Salach Tata jest…


Tata Olka jest kucharzem,
tata Ani – marynarzem,
tata Krysi dobrze piecze,
tata Tomka ludzi leczy,
tata Zosi trudy znosi,
tata Werki topi serki,
tata Kuby szelki gubi,
tata Iwony sprzedaje balony,
tata Marty lubi żarty.
A mój kochany tatulek,
tatulek kochany,
wcale nie może żyć
bez mojej miłej mamy.

3.    Rozmowa na temat wysłuchanego wiersza.

Pytania do  dziecka:

Jakie zawody wykonywali ojcowie Olka, Ani i Iwony w wierszu?
Jaki zawód wykonuje tata Tomka, jeśli wiemy, że leczy ludzi?
 Czy gubienie szelek to zawód?
 Skoro tata Marty lubi żarty, to jaki zawód mógłby wykonywać?

4.   Rozpoznawanie zawodu po przedmiotach – Do kogo to należy?

Atrybuty różnych zawodów, np.: biały fartuch, drewniana łyżka, grzebień, zmiotka i szufelka itp.

Pokaż dziecku zgromadzone przedmioty. Zapytaj dziecko, z jakimi zawodami kojarzą im się te przedmioty.
 Przykłady:
grzebień – fryzjerka, drewniana łyżka – kucharz itp.


5.   Zabawa podsumowująca – Prawda czy fałsz?

Dla każdego dziecka obrazek smutnej i wesołej minki.

Dziecko podnosi do góry minkę wesołą, jeśli zdanie jest prawdziwe lub minkę smutną, jeśli zdanie jest fałszywe.

Przykłady zdań:

Strażak gasi pożary.
Fryzjer sprzedaje w sklepie.

6.   Recytacja wiersza Bożeny Formy Dla mamusi.


Bukiet kwiatów zerwę dla mamy,
powiem wierszyk, pięknie zaśpiewam,
potem razem pójdziemy do lasu,
posłuchać, jak szumią drzewa.

7.   Praca plastyczna pt.” Serce dla Mamy i Taty”.


Dziecko samodzielnie wycina serca dla mamy i taty. Ozdabia, dekoruje, koloruje wg własnej inwencji twórczej.



źródło: education.com


Miłego dnia życzą pani Ania i pani Justyna



Wtorek 19.05.2020

Święto Rodziców- Kocham Mamę i Tatę.


1.     Zabawa rozwijająca zmysł dotyku – Co to jest?



(Nieprzezroczysty worek, różne przedmioty wykorzystywane przez kobietę i mężczyznę, np.: apaszka, pomadka, torebka, pasek męski, krawat, portfel, pianka do golenia itp.).

Zadaniem dziecka jest odgadnięcie co znajduje się w worku. Dziecko wkłada rękę do środka i próbuje nazwać trzymany przedmiot.

2.     Wysłuchanie wiersza Jadwigi Koczanowskiej Mama i tata.



Mama i tata to świat nasz cały,
ciepły, bezpieczny, barwny, wspaniały,
to dobre, czułe, pomocne ręce
i kochające najmocniej serce.
To są wyprawy do kraju baśni,
wakacje w górach, nad morzem, na wsi,
loty huśtawką, prawie do słońca,
oraz cierpliwość, co nie ma końca.
Kochana Mamo, Kochany Tato,
dzisiaj dziękować chcemy Wam za to,
że nas kochacie, że o nas dbacie
i wszystkie psoty nam wybaczacie.

3.     Rozmowa kierowana na podstawie wiersza.

Pytania do wiersza:

Jaki wydaje się świat, gdy obok są mama i tata?
Za co dzieci chcą podziękować rodzicom?

4.     Zabawa ruchowa Dzieci – do mnie!

Dziecko spaceruje po pomieszczeniu  w rytmie granym na instrumencie.
Na pauzę w grze podbiega do mamy lub taty.

5.     Karta pracy, cz. 2, nr 53.
Dzieci:
- rysują krawat i apaszkę po śladzie,
- kolorują rysunki tak, by każdy miał inny kolor,
- mówią, komu można wręczyć w prezencie krawat, a komu – apaszkę.

6.     Ćwiczenie oddechowe – Pachnące kwiaty.


Nagranie piosenki Dla ciebie, mamo, odtwarzacz CD.
Dziecko swobodnie maszeruje w określonym kierunku, w rytmie piosenki. Na przerwę w muzyce zatrzymuje się i naśladuje wąchanie kwiatów, wciągając powietrze nosem i wypuszczając ustami.

7.     Wykonanie plakatu Najlepsza mama i najlepszy tata na świecie.



Karton, czerwony mazak i czarny mazak, czerwone kredki.
                 Narysujcie wspólnie na kartonie jedno duże serce, a w nim
 jedno nieco mniejsze serce. 

Poproś dziecko o dokończenie zdania:
Moja mama i mój tata są najlepsi na świecie bo...

 Zapiszcie wspólnie propozycje dziecka mazakiem na środku narysowanego serca. Na koniec dziecko kolorują ramkę serca czerwoną kredką.



Pozdrawiamy Was serdecznie i życzymy miłego dnia

3majcie się ciepło pani Ania i pani Justyna




Poniedziałek  18.05.2020


Święto Rodziców- Nasi Rodzice



1.     Zabawa bieżna „ Mama ,tata i dziecko.

Dziecko i rodzic  dobierają się w pary. Jedno z osób jest dzieckiem, druga osoba jest mamą (lub tatą). Na uderzenie w  instrument wszyscy biegają  w różnych kierunkach: mama (tata) biegnie z przodu, dziecko podąża jej (jego) śladem. Następuje zmiana ról.

2.      Zabawa pt. ”Święto Rodziców”.

Pooglądajcie wspólnie kalendarz. Zwróćcie uwagę na Dzień Matki i Dzień Ojca. Porozmawiajcie wspólnie na  temat znaczenia słowa święto. Wyjaśnij dziecku, że 26 maja obchodzimy Dzień Matki, a 23 czerwca – Dzień Ojca.

3.   Zajęcia pt.” Nasi rodzice” – słuchanie opowiadania Ewy Stadtmüller Rodzicielska niespodzianka.


Książka (s. 72–73) dla każdego dziecka.

– Już niedługo Dzień Matki i Dzień Ojca – przypomniała pani. – Z tej okazji przygotujemy przedstawienie, wymalujemy laurki i zorganizujemy wspaniały festyn rodzinny. A to wcale nie koniec atrakcji. Rodzice także mają coś dla was – otóż niektórzy z nich odwiedzą nasze przedszkole i opowiedzą o swojej pracy.
– Może tata Bartka przyjedzie wozem strażackim... – rozmarzyli się chłopcy – albo tata Wojtka opowie, jak się walczy z przestępcami…
Żaden z nich nie zgadł, ponieważ pierwszym gościem był tata Ali – zawodowy treser psów. Przyszedł z labradorem o imieniu Bosman i zaraz zaprosił wszystkich na podwórko.
– Bosman już niedługo przystąpi do bardzo trudnego egzaminu na przewodnika osób niewidomych – opowiadał – czeka go naprawdę odpowiedzialna praca.
Bosman chyba to rozumiał, bo bezbłędnie wykonywał wszystkie polecenia swego pana. Dziewczynki miały nadzieję, że do przedszkola przyjdzie mama Emilki, która jest aktorką, i…nie zawiodły się. Nie tylko przyszła, ale jeszcze przyniosła ze sobą całą walizkę lalek teatralnych. Pokazywała, jak wkładać na rękę pacynkę, jak poruszać kukiełką, a jak – marionetką. Każdy, kto chciał, mógł sam spróbować.
Następnego dnia gościem Biedronek była pani dietetyczka, czyli mama Zuzi. Opowiadała, co trzeba jeść, żeby być silnym i zdrowym. Pochwaliła się, że zamieszcza w internecie przepisy na pyszne i kolorowe dania, od których wcale się nie tyje. Na koniec poczęstowała wszystkich znakomitymi chipsami z suszonych jabłek i owsianymi ciasteczkami.
– Ciekawe, kto nas odwiedzi dzisiaj? – zastanawiała się Ada, maszerując do przedszkola w kolejny poranek.
– A może to wy kogoś odwiedzicie? – powiedziała mama i uśmiechnęła się tajemniczo.
– Dzisiaj będzie trochę inaczej niż zwykle – oświadczyła pani, gdy wszyscy skończyli już jeść śniadanie. – Kolejny rodzic zaprosił nas do miejsca, w którym pracuje. Powiem tylko, że to całkiem niedaleko stąd.
Zaciekawione Biedronki ubrały się błyskawicznie.
– Może to piekarnia? – próbowała zgadnąć Oliwka.
– A może warsztat samochodowy? – zastanawiał się Wojtek.
Gdy skręcili w następną przecznicę, Ada aż klasnęła w ręce.
– Ośrodek zdrowia! – wykrzyknęła. – Tutaj pracuje moja mama!
– I zagadka rozwiązana! – uśmiechnęła się pani.
Mama Ady, w białym lekarskim fartuchu, przywitała gości w holu i zaprosiła na małą wycieczkę po przychodni. Wszyscy mogli zobaczyć, gdzie się trzeba zarejestrować do specjalisty, w którym gabinecie odbywają się szczepienia ochronne, a w którym pobierana jest krew do badania. Kto chciał, mógł posłuchać bicia swego serca, zakładając lekarskie słuchawki zwane
stetoskopem. I nie był to wcale koniec niespodzianek, bo oto w drzwiach gabinetu stomatologicznego stanęła… mama Zosi.
– Zapraszam do mnie – uśmiechnęła się serdecznie – postaram się przekonać was, że wizyta u dentysty to nic strasznego. Kto codziennie szczotkuje ząbki? Oczywiście zgłosili się wszyscy.
– A pokażecie mi, jak to robicie? – spytała mama Zosi, wyjmując z szuflady plastikową szczękę i szczoteczkę. Konrad wziął szczoteczkę i raz-dwa przejechał po zębach, w prawo i w lewo.
– Żeby wygarnąć wszystkie resztki jedzenia, trzeba szorować także z góry na dół, o tak – wyjaśniła pani doktor i zaprezentowała prawidłowy sposób czyszczenia zębów. Na koniec zaproponowała wszystkim mały przegląd. Ada trochę się bała dziwnego fotela dentystycznego, ale okazało się, że siedzi się na nim całkiem wygodnie. Mama Zosi zajrzała jej do buzi i oświadczyła, że tak zdrowych ząbków życzyłaby wszystkim swoim pacjentom. „A może ja zostanę dentystką? – pomyślała Ada. – Tyle się dziś nauczyłam…”





4.     Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania i ilustracji w książce.

Pytania:

Kto odwiedził dzieci w grupie Ady?
Czym zajmują się wasi rodzice?
Czy byliście kiedyś w gabinecie dentystycznym?
 Na czym polega praca dentysty?

Zapytaj dziecko, dlaczego rodzice są ważni w życiu dziecka

5.     Zabawa ruchowa „ Z mamą i tatą na fotografii”.

(Odtwarzacz CD, nagranie spokojnej melodii).

Włączcie  nagranie spokojnej melodii. Niech dziecko wykonuje własne improwizacje taneczne.

6.     „ Portrety naszych rodziców” – zajęcia plastyczne.


Pooglądajcie wspólnie  reprodukcje dzieł malarskich.
wybrane reprodukcje malarskie dzieł dowolnych artystów, przedstawiające portrety matki i ojca, np. Stanisława Wyspiańskiego Macierzyństwo i Portret Ojca. Spróbujcie opisać wygląd kobiety i mężczyzny przedstawiony na obrazie. Wyjaśnij dziecku co znaczy słowo portret.

Przygotujcie: kredki, mazaki, pastele, farby, kartki formatu A4.
Zachęć dziecko by samo namalowało czyjś portret.



 Życzymy Wam miłego dnia 😊 pani Ania oraz pani Justyna

15 MAJA 2020

Łąka w maju – Odgłosy dochodzące z łąki



1.Zabawa ruchowa z elementem współdziałania – Bociany w pułapce.

Dzieci tworzą koło. Rodzic za pomocą dowolnej wyliczanki wybiera dwoje dzieci – bociany, które wchodzą do środka koła – pułapki. Na sygnał  np. gwizdek, bociany starają się wydostać z pułapki. Dzieci tworzące pułapkę próbują im w tym przeszkodzić. Jeśli bocianom uda się uciec, rodzic wybiera kolejne dzieci, które zostają bocianami. 

2. Poznawanie wyglądu ślimaka. Układanie z kolorowych sznurków sylwetki ślimaka.

Zdjęcie przedstawiające ślimaka, kolorowy sznurek (dla każdego dziecka kawałek sznurka). Dzieci siedzą przy stole. Rodzic pokazuje zdjęcie przedstawiające ślimaka. Dzieci opisują jego wygląd. Rodzic zwraca uwagę na wygląd muszli oraz na wyraźnie zaznaczone czułki. Opowiada dzieciom ciekawostki o życiu ślimaków. Zastanawia się, czy na łące można usłyszeć ślimaka. Następnie wręcza każdemu dziecku kolorowy sznurek. Dzieci układają z nich skręconą muszlę ślimaka.

Ślimak winniczek to największy ślimak występujący w Polsce. Zamieszkuje tereny o dużej wilgotności – lasy, parki, ogrody. Żywi się świeżymi liśćmi. Zimuje w ściółce, ukryty pod roślinnością. Ze ślimaków winniczków robi się różne potrawy. Popularne są zwłaszcza w kuchni francuskiej.


3. Życie na łące -  Wprowadzenie do tematu. Słuchanie utworu Lot trzmiela. (Nikołaja Rimskiego-Korsakowa) 


Dzieci kładą się na dywanie. Rodzic włącza nagranie utworu. Dzieci opisują swoje wrażenia. Określają jego tempo, nastrój, wymieniają nazwy owadów, które wydają dźwięki podobne do tych usłyszanych w utworze.

4.  Słuchanie odgłosów dochodzących z łąki.

Utrwalanie nazw zwierząt oraz rodzaju wydawanych przez nie dźwięków. Włączamy muzykę z odgłosami dochodzącymi z łąki. Dzieci podają nazwy zwierząt, które usłyszały. Wyklaskują je rytmicznie (z podziałem na sylaby). Następnie  ponownie włączamy nagranie. Dzieci, słuchając dźwięków, jakie wydają zwierzęta żyjące na łące, jednocześnie naśladują wydawane przez nie głosy. 

5. Naśladowanie odgłosów dochodzących z łąki za pomocą dostępnych w domu przedmiotów, np.: dzwonki, kołatki, kij deszczowy, garnki, łyżki. Rodzic układa je w środku koła. Prosi, aby dzieci za ich pomocą  spróbowały wywołać odgłosy podobne do tych, które można usłyszeć na łące. Daje dzieciom kilka chwil na zastanowienie się. Następnie dzieci kolejno prezentują głosy zwierząt. Jeśli komuś nie udało się znaleźć odpowiedniego dźwięku, może zastąpić go artykulacją słowną.

7. Rozwiązywanie zagadki. Zabawa ortofoniczna – Żaby na łące.

Na łące kumkają, zielone sukienki mają. (żaby)

Dzieci odgadują zagadkę, słuchają tekstu (Iwony Fabiszewskiej):  

Na łące żaby kumkały:  re, re, kum, kum, re, re, kum, kum.
Koncert piękny wszystkim dały,  re, re, kum, kum, rech.
Zielone suknie włożyły,    re, re, kum, kum, re, re, kum, kum.
Swoim śpiewem zachwyciły re, re, kum, kum, rech.


8. Zabawa Żabki i bociany – wyrabiająca koordynację słuchowo-ruchową.


Nagranie piosenki „ Majowa łąka”. Dzieci stają w dwóch kołach: żabki i bociany.  Podczas trwania zwrotki dzieci podają sobie ręce i płynnym, tanecznym krokiem przemieszczają się po ich okręgach. Podczas refrenu zatrzymują się i naśladują ruchy dowolnie wybranego zwierzątka. 



Pozdrawiamy Was serdecznie
pani Justyna i pani Ania



14 MAJA 2020

Łąka w maju – Kwiaty na łące



1.Rozwijanie percepcji węchowej i próby odwzorowywania natury.

Wazon, naturalne okazy kwiatów, biała kartka dla każdego dziecka, kredki. Rodzic  umieszcza w wazonie naturalne okazy kwiatów, charakterystyczne dla środowiska łąki. Dzieci rozpoznają i nazywają znane gatunki kwiatów. Wąchają każdy kwiat, określają zapach. Wybierają kwiat, który najbardziej im się podoba, i rysują go na kartce.

2.Układanie kompozycji z odpowiedniej liczby sylwet kwiatów.

Wycięte z kolorowych kartek sylwety kwiatów , sylweta wazonu i biała kartka dla każdego dziecka, kartoniki z narysowanymi na nich sylwetami kwiatów. Rodzic  układa przed każdym dzieckiem białą kartkę, sylwetę wazonu, a na środku stołu umieszcza tacę z wyciętymi z papieru sylwetami kwiatów. Dzieci układają sylwetę wazonu na kartce. Następnie losują kartonik, na którym znajdują się narysowane sylwety kwiatów. Liczą je głośno, a wynik pokazują na palcach. Układają w wazonie bukiety składające się z takiej samej liczby kwiatów jak na kartoniku.

3. Kolorowa łąka –inspirowana wierszem Grażyny Lech „Na łące”.

Dywan z kwiatów, ziół i traw.
Są w nim jaskry, maki, szczaw.
Brzęczą trzmiele, skrzeczy sroka.
Kreta także tutaj spotkasz.
Możesz słuchać, patrzeć, wąchać!
Piękna, kolorowa łąka.

4. Rozmowa na temat wiersza.  Rodzic zadaje dziecku pytania: 

− O jakim miejscu jest ten wiersz? 
− Jakie rośliny rosły na łące?
− Jakie zwierzęta tam przebywały? 
− Jak wyglądała łąka? 

5. Karta pracy, cz. 2, nr 52. Dzieci: − nazywają (z pomocą osoby dorosłej) kwiaty na obrazkach i je liczą, − pod każdym obrazkiem rysują tyle kresek, ile kwiatów jest w bukiecie, − rysują kwiaty po śladach.

6. Rumianki – zajęcia plastyczne. Oglądanie zdjęć przedstawiających rumianek. Wskazywanie charakterystycznych cech kwiatu.

Rumianek to roślina często spotykana na łące. Kwiaty mają kolor biały, z żółtym środkiem. Cała roślina bardzo ładnie pachnie. Rumianek wykorzystywany jest w leczeniu ludzi, np. gdy boli gardło, bolą dziąsła lub przy podrażnieniach skóry.


7. Samodzielne wykonanie pracy przez dzieci. Wyprawka, karta nr 25, klej, biała i żółta bibuła.

Dzieci: − przygotowują kartę pracy, klej, białą i żółtą bibułę,  − odrywają lub wycinają kawałki bibuły i ugniatają z nich kulki podobnej wielkości,  − doklejają do każdej łodyżki na łące kwiat rumianku – żółty środek i białe płatki.

8. Opowieść ruchowa przy muzyce – „Na łące” (według Bożeny Formy).
Dzieci zajmują wygodne miejsce i wsłuchują się w opowiadanie.

Jest piękna pogoda. Świeci słońce.
Wszyscy mieszkańcy łąki już dawno
wstali i wykonują swoją pracę.
Mrówki budują swoje mrowisko.
Pszczoły zbierają nektar,
frunąc z kwiatka na kwiatek.
Powiał wiatr. Kwiaty i trawa
kołyszą się w różne strony.

Nagle pojawiają się piękne motyle.






Życzymy miłego słonecznego dnia😊




13 MAJA 2020

Łąka w maju – Mieszkańcy łąki


1.Zabawa ruchowa Zebranie biedronek wielokropek.

Tamburyn. Dzieci biegają w rytm tamburynu. Na przerwę w grze rodzic mówi: Zebranie biedronek dwukropek. Dzieci tworzą koła składające się z dwójki dzieci. Jeśli zbierają się biedronki pięciokropki, dzieci tworzą pięcioosobowe koła itp.

2. Wycinanie kół z kolorowych kartek.

Tworzenie kompozycji kwiatowych. Dla każdego dziecka: kartka w białym kolorze i kartki w różnych kolorach, nożyczki, ołówki, szablony kół. Rodzic układa na stole kartki oraz szablony kół. Dzieci odrysowują na kolorowych kartkach koła,  a następnie je wycinają. Układają z kolorowych kół na białej kartce dowolne kompozycje kwiatowe.

3.Odnajdywanie ukrytych sylwet owadów – mieszkańców łąki.

 Zdjęcia: motyla, pszczoły, biedronki, mrówki, konika polnego. Rodzic zachęca dzieci do odnalezienia  ukrytych zdjęć owadów. Dzieci odnajdują zdjęcia,  podają nazwy owadów, dzieląc je rytmicznie (na sylaby).






4. Życie na łące – zajęcia matematyczne z elementami ćwiczeń ortofonicznych.

Dzieci siedzą w półkolu. Rodzic włącza nagranie odgłosów dochodzących z łąki. Pyta, gdzie można usłyszeć podobne odgłosy. Jeśli dzieci mają trudność z udzieleniem odpowiedzi, mówi zagadkę (Iwony Fabiszewskiej):

Wiosną kolorowa, pełno kwiatów wkoło.
Wiele tu owadów, wszystkim jest wesoło.
Trawa się zieleni, pszczoła nektar spija.
Dzieci grają w piłkę, czas tu szybko mija. (łąka)

5. Utrwalenie liczenia w zakresie 5. Naśladowanie odgłosów owadów.

Szarfy w kolorze żółtym lub zielonym dla członków dwóch zespołów, kartoniki z narysowanymi na nich kwiatami (od 3 do 5).
Rodzic dzieli dzieci na trzy zespoły. Zespoły oznacza szarfami: w kolorze żółtym – pszczoły, a w kolorze zielonym – żaby. Trzeci zespół to koniki polne – nie mają szarf. Każdy zespół siada w innej części sali. Rodzic ustala z dziećmi, jakie odgłosy wydają zwierzęta: pszczoły – bzzz, koniki polne – cyk, żaby – rech. Następnie wybrane dziecko z grupy podchodzi i losuje kartonik z narysowanymi na nim kwiatkami – od 3 do 5. Wraca do zespołu i pokazuje kartonik pozostałym dzieciom. Wspólnie liczą, ile kwiatków jest na kartoniku. Wynik pokazują na palcach. Rodzic proponuje rozpoczęcie wiosennego koncertu. Kolejno wymienia nazwy zwierząt, a dzieci z przyporządkowanego im zespołu wydają ustalone wcześniej odgłosy. Jeśli żabki wylosują kartonik z 5 kwiatkami, to oznacza, że 5 razy mówią: rech.  Następnie poszczególne zespoły zamieniają się kartonikami i koncert przebiega według tych samych zasad.

6. Układanie z kół sylwety biedronki.

Rysowanie na sylwecie odpowiedniej liczby kropek. Dla każdego dziecka:  dwa czerwone koła (na skrzydła biedronki), jedno małe czarne koło (na głowę biedronki) i jedno większe czarne koło, na które naklejone będą skrzydła biedronki, czarna kredka, klej. Dzieci siedzą w rozsypce. Rodzic wręcza każdemu dziecku dwa czerwone koła i dwa czarne koła – większe i mniejsze. Przed każdym dzieckiem układa czarną kredkę. Większe czerwone koła dzieci składają na pół. Układają i naklejają je na większym czarnym kole tak, aby utworzyły skrzydła biedronki.  Małe, czarne kółko (głowę biedronki) doklejają od spodu do większego czarnego koła. Rodzic pyta, czego brakuje biedronkom. Klaszcze w dłonie dwa razy. Dzieci rysują na czerwonych skrzydłach dwie kropki. Następnie dzieci liczą, ile kropek ma biedronka. Rodzic klaszcze trzy razy, a dzieci dorysowują kropki na skrzydłach. Wynik każdego liczenia pokazują na palcach. Przekładają sylwety biedronek z kartki na krepinę – zieloną łąkę.

7. Karty pracy, cz. 2, nr 50–51. Dzieci:  − łączą w pary owady z kwiatami; mówią, czego jest więcej: owadów czy kwiatów, − naśladują sposób poruszania się pszczoły, mrówki, konika polnego, dżdżownicy.

8. Układanie i rozwiązywanie zagadek o mieszkańcach łąki.

 Zdjęcia przedstawiające mieszkańców łąki, np.: biedronkę, mrówkę, konika polnego, pszczoły, ślimaka. Dzieci siedzą w kole. Rodzic  układa w środku koła zdjęcia zwierząt mieszkających na łące. Chętne dziecko układa zagadkę, np. Jakie zwierzę nosi swój dom na plecach? Dziecko, które zna odpowiedź, wskazuje odpowiedni obrazek i podaje nazwę zwierzęcia. 
Można skorzystać z linku poniżej

Mieszkańcy łąki i zagadki  https://www.youtube.com/watch?v=LIsNWZUA8X4

9. Ćwiczenie uspokajające. Nagranie spokojnej melodii. Dzieci siedzą skrzyżnie.  Zamykają oczy. Rodzic  włącza nagranie spokojnej melodii. Dzieci rytmicznie oddychają, wsłuchując się w dźwięki melodii.



Pozdrawiamy Was serdecznie
pani Justyna i pani Ania



12 MAJA 2020
Łąka w maju – Kolorowa łąka




1.Zabawa orientacyjno-porządkowa "Motyle i biedronki"
 Dla każdego dziecka szarfa w kolorze żółtym lub czerwonym. Rodzic oznacza dzieci szarfami: żółtą – motyle, a czerwoną biedronki, a następnie wyznacza teren zabawy. Dzieci biegają ostrożnie w różne strony. Na sygnał zatrzymują się i tworzą koła złożone z danych owadów, np.: motyle z motylami, biedronki z biedronkami. Podczas powtórzenia zabawy rodzic proponuje zmianę: dzieci dobierają się w pary: motyle z biedronkami.

2. Słuchanie opowiadania Ewy Stadmüller „Smok łąkowy wielogłowy”.
 Książka (s. 70–71)
– O czym wam poczytać? – zapytała mama, rozsiadając się wygodnie w fotelu ustawionym między łóżkami dzieci. – O Kubusiu Puchatku – zdecydowała natychmiast Ada. – Jak zaprosił Prosiaczka na piknik… – Piknik! – wykrzyknął Olek. – Zupełnie zapomniałem! Jutro jedziemy na piknik i pani prosiła, żeby każdy miał w plecaczku coś dobrego, czym mógłby poczęstować innych.  – Masz szczęście, że wczoraj upiekłam ciasteczka – uspokoiła go mama – zapakujemy je do plastikowego pudełka, dorzucimy torebkę suszonych owoców i będziesz miał się czym dzielić. A dokąd się wybieracie? – Na łąkę. Pani powiedziała, że pojedziemy autobusem do ostatniego przystanku i kawałek przejdziemy piechotą. – I bardzo dobrze – ucieszyła się mama. – Trochę ruchu wam się przyda. Jazdą autobusem najbardziej zachwycony był Oskar, którego rodzice codziennie przywozili do przedszkola samochodem. Przez całą drogę gadał, śpiewał, wygłupiał się z kolegami i podjadał smakołyki, które mama spakowała mu do plecaczka. – Dalej pójdziemy na piechotę – oświadczyła pani, gdy wysiedli na ostatnim przystanku. – Abyśmy się nie nudzili, proponuję marsz w rytmie naszych przedszkolnych przebojów. Trzy, cztery – zaczynamy: Gdzie strumyk płynie z wolna, rozsiewa zioła maj... Olek nawet nie przypuszczał, jak bardzo takie wspólne śpiewanie pomaga wędrować. Nawet się nie obejrzeli, a już byli na miejscu. – Jak tu ślicznie… – westchnęła Zuzia. Faktycznie, rozgrzana słońcem łąka pachniała cudnie, słoneczko przyświecało, pszczoły bzyczały… Pani rozłożyła na trawie wielki koc, a na nim obrus w kratkę i papierowe talerze. – Proponuję, abyśmy wyjęli z plecaczków wszystkie smakołyki, a potem częstowali się tym, na co kto ma ochotę. Z początku niektórzy ociągali się trochę, ale kiedy Zosia poukładała na talerzach drożdżówki z makiem, Bartek orzechowe chrupki, a Zuzia pachnące jabłuszka, wszyscy po kolei opróżnili plecaczki. – Ciekawe, że na świeżym powietrzu wszystko smakuje lepiej – pomyślał Olek, pałaszując z apetytem zwykłe słone paluszki przyniesione przez Madzię. – A teraz możecie się pobawić – oznajmiła pani, gdy na trawie nie pozostał już żaden ślad po tygryskowej uczcie. Kasia z Oliwką natychmiast pobiegły zbierać kwiatki, z których postanowiły upleść sobie wianki. Ania, Malwina i Dominika bawiły się w zgadywanki. Konrad z Bartkiem napompowali piłkę plażową i zaczęli grać, a Olek, Adaś i Kuba położyli się na kocu i obserwowali wędrujące po niebie obłoki. – Patrzcie, ten duży wygląda jak motyl – skojarzyło się Adasiowi. – A ten mniejszy jak zając – zauważył Kuba. – O, jak mu się wydłużyły uszy… Trzeci obłoczek nie przypominał kształtem żadnego zwierzaka. – Ani to żaba, ani ślimak – mruczał pod nosem Olek. – Już wiem! – wykrzyknął nagle. – To jest SMOK, KTÓREGO NIE WIDAĆ, bardzo groźny i podstępny. Skrada się po cichutku, a jego obecność zdradzają lekko poruszające się trawy. Ledwo wypowiedział te słowa, łąka zafalowała gwałtownie. – Ratunku! – wrzasnął Adaś, zrywając się na równe nogi, a Kuba, na wszelki wypadek, schował się za Olka. – Spokojnie, to tylko wiatr… – próbowała uspokoić chłopców pani. – Na… na pewno? – wyjąkał ciężko przestraszony Adaś. – Oczywiście! – usłyszał. – A ja wcale nie byłbym tego taki pewny – szepnął do Kuby Olek, nie spuszczając oczu z rozkołysanych traw. 

3. Rozmowa na podstawie opowiadania i ilustracji w książce.  Rodzic zadaje dziecku pytania:
− Co można robić podczas pobytu na łące?
 − Jakie zwierzęta można spotkać na łące?

4. Karty pracy, cz. 2, nr 48–49. Dzieci:  − oglądają obrazek; mówią, co dzieje się na łące w maju,  − łączą fragmenty obrazka znajdujące się na dole karty z ich miejscami na obrazku, − nazywają zwierzęta na obrazkach i dzielą ich nazwy rytmicznie (na sylaby).

5. Zabawa rozwijająca sprawność ruchową – Bębenek.
 Dzieci poruszają się zgodnie z rytmem dźwięków instrumentu. Maszerują, biegają drobnymi krokami, unosząc ręce w górę, wykonują podskoki obunóż. Podczas przerwy w muzyce przechodzą do przysiadu.

6. Ćwiczenia oddechowe, artykulacyjne.
* Ćwiczenie oddechowe. Dla każdego dziecka: szablon żabki, słomka; szablon jeziora z kartonu, nagranie piosenki, dwustronna taśma klejąca. Dzieci zajmują miejsca przy stolikach. Na środku każdego stolika znajduje się staw wycięty z brystolu, przyklejony do niego taśmą dwustronną. Każde dziecko ma przed sobą wycięte z zielonego papieru szablony żabek. Stara się je przenieść do stawu za pomocą słomki. 
* Ćwiczenie artykulacyjne – Kto mieszka na łące. Sylwety : żabki, bociana, skowronka, świerszcza. Dzieci swobodnie maszerują w rytmie bębenka, w dowolnych kierunkach, bez potrącania. Na dźwięk tamburynu  zatrzymują się. Rodzic unosi wybraną przez siebie sylwetę. Dzieci naśladują dźwięki wydawane przez zwierzęta przedstawione na sylwecie. 
* Ćwiczenie rozwijające słuch – Czyj to głos? Dzieci siadają w półkolu. Rodzic przypomina charakterystyczne odgłosy mieszkańców łąki. Następnie wybrane dziecko siada na krzesełku , tyłem do dzieci. Naśladuje głos dowolnie wybranego zwierzątka mieszkającego na łące (pszczoły, ptaka, żaby, bociana). Dzieci odgadują jego nazwę.

7. Karta pracy, cz. 2, nr 50. Dzieci:  − rysują po śladzie rysunku ślimaka, kolorują rysunek, − nazywają zwierzęta przedstawione na zdjęciach, naśladują ich ruchy.

8.Zabawa wyrabiająca reakcję na zmiany metrum – Taniec.
 Nagranie piosenki  „Majowa  łąka”. Dzieci dobierają się w pary. W rytmie zwrotki piosenki obracają się w małych kołach. Kiedy usłyszą refren, zatrzymują się i miarowo klaszczą.




11 MAJA 2020
Łąka w maju – Wyprawa na łąkę




1.Zabawa orientacyjno-porządkowa  - Motyle na łące.
Dla każdego dziecka szarfa i krążek w kolorach: zielonym, czerwonym, niebieskim, żółtym,  nagranie skocznej melodii w żywym tempie. Wręczamy każdemu dziecku szarfę. Rozkładamy na sali krążki – kwiaty. Dzieci (motyle) poruszają się między kwiatami przy dźwiękach muzyki. Na przerwę w muzyce każdy motyl siada skrzyżnie na kwiatku w kolorze zgodnym z kolorem swojej szarfy.
2. Rozpoznawanie i nazywanie roślin i zwierząt – mieszkańców łąki.
Książki o tematyce przyrodniczej, przedstawiające rośliny i zwierzęta – mieszkańców łąki. Dzieci oglądają książki o tematyce przyrodniczej. Rozpoznają i nazywają znane im rośliny i zwierzęta zamieszkujące łąkę. Zapoznanie dzieci z nazwami tych, które są dzieciom nieznane. Przekazanie podstawowych informacji na ich temat. Następnie wskazujemy kolejno obrazki, pytamy o nazwę rośliny lub zwierzęcia i prosimy o opisanie jej/jego wyglądu.
3. Łąka w maju – wycieczka na łąkę, połączona z zabawami badawczymi.
• Przygotowanie do wycieczki. Przypomnienie zasad bezpieczeństwa. Album zawierający zdjęcia roślin i zwierząt, które można spotkać na łące, koce, aparat fotograficzny, lupy lub szkła powiększające, zdjęcia przedstawiające stokrotkę, koniczynę, złocień polny, miętę polną, szałwię, małe torebki plastikowe. Rodzic zapoznaje dzieci z celem wycieczki. Pokazuje album zawierający zdjęcia roślin i zwierząt, które można spotkać na łące, i informacje o nich. Rodzic pokazuje pozostałe rzeczy, które zabierze na łąkę.
 • Określanie kolorów na łące w maju. Dzieci przyglądają się łące. Zastanawiają się, jakiego koloru jest na niej najwięcej. Opisują wrażenia, jakie budzi w nich widok łąki.
 • Obserwowanie kwiatów na łące. Rozpoznawanie i nazywanie znanych dzieciom gatunków. Lupy lub szkła powiększające. Dzieci spacerują po łące. Obserwują przez lupy i szkła powiększające rosnące na niej kwiaty. Nazywają znane gatunki. Wąchają je. Opisują swoje wrażenia. Pytają  o nieznane im rośliny. Wspólnie z rodzicami poszukują ich w albumie.
• Poszukiwanie na łące stokrotki, koniczyny i złocienia. Zdjęcia przedstawiające stokrotkę, koniczynę i złocień polny. Rodzic dzieli dzieci na trzy grupy. Każdej grupie wręcza zdjęcie przedstawiające inny kwiat: stokrotkę, koniczynę lub złocień polny. Zapoznaje dzieci z ich nazwami. Zachęca do poszukiwania tych kwiatów na łące i dokładnych obserwacji. Prosi, aby dzieci zebrały po kilka kwiatów. Po zakończeniu zadania dzieci siadają na kocach. Każda grupa pokazuje swój kwiat i go opisuje.
• Odnajdywanie na łące mięty i szałwii. Zdjęcia mięty i szałwii, pojemniki z zapachami mięty i szałwii. Rodzic pokazuje zdjęcia mięty polnej i szałwii. Dzieci szukają ich na łące. Wąchają zioła. Porównują ich zapach z tym, którym były nasączone waciki w pojemnikach. Zastanawiają się, który był bardziej intensywny.
Szałwia kwitnie od maja do czerwca. Ma fioletowo-niebieskie kwiaty. Często wykorzystywana jest w lecznictwie, np. robi się z niej napary do łagodzenia bólu gardła.


Mięta polna ma aromatyczny zapach i fioletowe lub różowe kwiaty. Kwitnie jednak dopiero od lipca, więc w maju można ją rozpoznać tylko po charakterystycznych owłosionych liściach o specyficznym zapachu. Napary z mięty są stosowane np. podczas bólu brzucha.


4. Obserwowanie życia na łące.
Lupy lub szkła powiększające. Dzieci obserwują za pomocą lup lub szkieł powiększających zwierzęta, które żyją na łące (np.: mrówkę, biedronkę, motyla, ślimaka). Opisują ich wygląd, zauważone cechy, np. kształt i kolory muszli ślimaków, kolory skrzydeł motyli, liczbę kropek na pancerzyku biedronki. Odnajdują i wskazują miejsca, w których poszczególnych zwierząt jest najwięcej, np. na jakim kolorze kwiatów najczęściej siadają pszczoły lub motyle, gdzie jest najwięcej ślimaków.


6. Zabawa ruchowa z elementem równowagi – Kwiaty na łące.
Krążek w kolorze żółtym. Dzieci są kwiatami, które rosną na łące. Stoją w rozsypce, z rękami opuszczonymi wzdłuż tułowia. Rodzic pokazuje żółty krążek symbolizujący słońce. Kwiaty rozkwitają – dzieci stają na jednej nodze, unoszą powoli wyprostowane ręce, najpierw do boku, a następnie do góry. Rodzic opuszcza krążek – słońce zachodzi. Dzieci opuszczają wolno ręce, układają je wzdłuż tułowia, ponownie stają na dwóch nogach. Następuje zmiana nóg.  



Pozdrawiamy ciepło pani Justyna i pani Ania


8 maja 2020
Moja Ojczyzna-Pozdrowienia z Polski


1.   Pocztówki z różnych miejsc w Polsce.



Rozpoznawanie charakterystycznych miejsc przedstawionych na pocztówkach. Grupowanie pocztówek według dowolnego kryterium. Pokaż dziecku pocztówki przedstawiające różne miejsca w Polsce (np.: morze, las, góry). Niech wymieni charakterystyczne elementy krajobrazu. Następnie grupują pocztówki według samodzielnie wybranego kryterium.

2.   Swobodne rozmowy na temat zwyczaju wysyłania pocztówek.
Przygotowanie pocztówki do wysłania.

Zapytaj dziecko czy  otrzymał kiedyś pocztówkę oraz co było na niej napisane. Wymieńcie wspólnie poszczególne czynności, jakie musi wykonać nadawca, czyli osoba wysyłająca pocztówkę, aby dotarła ona do odpowiedniej osoby.

3.   Wspólnie przygotujcie pocztówkę np. dla osoby bliskiej.
Napiszcie parę miłych słów na kartce.

4.   Zagadki związane z Polską.


Przykłady zagadek:
Biały i czerwony kolor ma.
Każdy Polak dobrze ją zna. (flaga)

Gdy znaleźć chcesz jakieś miejsce
lub w podróż się długą wybierasz,
spoglądasz na nią uważnie
lub ją ze sobą zabierasz. (mapa)

Najdłuższa rzeka,
co przez Polskę płynie,
Warszawy i Krakowa,
płynąc, nie ominie. (Wisła)
Jaki to znak:
w czerwonym polu biały ptak? (godło Polski)

5.   Karta pracy, cz. 2, nr 47.
Dzieci:
− odszukują na dużym zdjęciu przedstawiającym Wawel umieszczone pod nim fragmenty.


Miłego dnia życzymy i pozdrawiamy pani Ania i pani Justyna


7 maja 2020
Moja Ojczyzna- Poznajemy Warszawę

1.   Zwiedzamy Warszawę z Syrenką – zabawa dydaktyczna.
Pokaż dziecku zdjęcia Warszawskich obiektów: pomnik Syrenki, Stadion Narodowy, Stare Miasto, Łazienki.
Powiedz dziecku, że jedziecie w podróż do stolicy Polski, Warszawy, śpiewając znaną piosenkę o pociągu. Śpiewajcie: W stolicy witamy, na wycieczkę zapraszamy.

2.   Wyjaśnij dziecku pojęcia stolica.
Zapoznaj go z herbem Warszawy. Poproś, aby dziecko opisało jego wygląd.

Herb Warszawy to umieszczona na czerwonym polu postać kobiety z długim, rybim ogonem– Syrena. W lewej ręce trzyma tarczę, a w prawej ręce wzniesiony do góry miecz. Nad postacią Syreny znajduje się złota korona, która symbolizuje zwycięstwo. Syrena pilnuje bezpieczeństwa mieszkańców stolicy. Tarcza i miecz jej w tym pomagają.

3.   Słuchanie legendy o Syrence warszawskiej (opracowanie redakcyjne legendy Artura Oppmana Syrenka).

Rozmawiali z sobą dwaj rybacy znad Wisły w owych zamierzchłych czasach, gdy na miejscu
dzisiejszej Warszawy leżała niewielka rybacka osada, otoczona gęstymi lasami.
– A widzieliście ją, tę Syrenę, Szymonie?
– Widzieć nie widziałem, Mateuszu, ale słyszałem, jak śpiewa.
– Jak tylko słoneczko ma się ku zachodowi i czerwienią pomaluje Wisełkę, zaraz jej piosenka
się rozlega.
– Warto by ją wypatrzeć, zobaczyć.
– Jeśli nas ujrzy – umknie i skryje się w wodzie.
– Najlepiej zapytać o to ojca Barnabę, pustelnika. To człowiek mądry i pobożny; on powie
i nauczy, co czynić nam należy.
Udali się do pustelnika Barnaby i opowiedzieli mu o Syrenich śpiewach, które słyszą wieczorami
Ojciec Barnaba zadumał się na długą chwilę, a obaj rybacy czekali w skupieniu, aż namyśli
się, co poradzić.
86
– Więc trzeba tak zrobić: w pełnię miesiąca wybierzemy się we trzech do źródełka; na ubrania
przyczepimy gałęzi świeżo zerwanych, żeby Syrena człowieka nie poczuła, bo się nie pokaże;
zaczaimy się przy samym źródle, a gdy wyjdzie i śpiewać zacznie, wtedy zarzucimy na nią sznur,
zwiążemy i miłościwemu księciu na Czersku zawieziemy w darze. Niech ją na zamku trzyma
i niech mu wyśpiewuje.
Była piękna, pogodna noc. Ale w lesie nie wszyscy spali. Zza brzóz i wierzb stojących nad
potokiem widać było trzy skulone postacie. Przycupnęły one wśród krzaków gęstych i patrzyły
w wodę potoku, mieniącą się srebrzyście od blasków księżyca. Byli to dwaj rybacy, Szymon
i Mateusz, i pustelnik, ojciec Barnaba.
Nagle z wody wynurzyła się przecudna postać. Miała długie kruczoczarne włosy, szafirowe
oczy. Przyglądającym się jej rybakom aż serca zamarły ze wzruszenia.
Syrena chwilę trwała w milczeniu, zapatrzona w niebo i w gwiazdy – i oto w ciszy tej czarownej
nocy zadźwięczał piękny śpiew. Wtem z krzaków, cicho, bez szelestu, wyskoczyły owe trzy
postacie i rzuciły się na Syrenę. Rybacy z ojcem Barnabą skrępowali i wyciągnęli Syrenę z wody.
Szamotała się nieszczęsna, ludzkim głosem ich prosiła o uwolnienie. Głos ten wzruszyć ich
nie mógł, gdyż, wedle rady ojca Barnaby, uszy mieli woskiem szczelnie zatkane.
– Zamkniemy Syrenę w oborze, a pilnować jej będzie pastuszek Staszek. Skoro świt zawieziemy
ją do księcia.
Staszek został sam na sam z Syreną, siadł naprzeciwko i tak, jak mu rozkazali, patrzył w nią
bacznie i oczu z niej nie spuszczał. Nagle Syrena spojrzała na Staszka swymi czarodziejskimi
oczami i zaśpiewała. Staszek był na wpół przytomny. Jak żyje, nie słyszał nic podobnego. Śpiew
syreny grał na jego sercu tak, jak gra wiosna na sercu każdego człowieka.
A Syrena nagle spojrzała wprost w oczy Staszka i rzekła:
– Rozwiąż mnie!
Nie zawahał się ani na chwilę.
– Otwórz wrota i chodź za mną.
Usłuchał. Otworzył wrota i czekał, co się stanie.
Nie czekał długo. Syrena uniosła się ze słomy, na której leżała, i skacząc na swoim rybim ogonie,
przeszła przez wrota i skierowała się w stronę Wisły. Szła i śpiewała. A Staszek, jak urzeczony,
szedł za nią, szedł za nią, bez woli, bez myśli.
A gdy już była tuż-tuż nad brzegiem Wisły, odwróciła się, spojrzała ku wiosce i zawołała na
głos cały:
– Śpiewałam wam, ludzie prości, ludzie serca cichego i dobrego, ale na rozkaz śpiewać nie
chcę i nie będę. Wolę skryć się na wieki w falach wiślanych, wolę zniknąć sprzed waszych oczu
i tylko szumem rzeki do was przemawiać. A gdy przyjdą czasy ciężkie i twarde, czasy, o których
nie śni się ani wam, ani dzieciom i wnukom dzieci waszych śnić się jeszcze nie będzie, wtedy,
w lata krzywdy i klęski, szum fal wiślanych śpiewać będzie potomkom waszym o nadziei, o sile,
o zwycięstwie.
Tymczasem pędem od wioski lecą ku brzegowi obaj rybacy i pustelnik stary i krzyczą:
– Nie puszczaj!
A Syrena, chlup, do wody, a za nią w te pędy Staszek. I zniknął.
Minęły lata i wieki. Na miejscu wioski powstało bogate i warowne miasto. A miasto to, później
stolica, na pamiątkę dziwnej przygody z Syreną, wzięło ją za godło swoje, i godło to po dzień
dzisiejszy widnieje na ratuszu Warszawy.
4.   Rozmowa kierowana na podstawie usłyszanej legendy.
Zadaj pytania:
Jak wyglądała Syrenka?
Dlaczego rybacy chcieli ją schwytać?
Kto uwolnił Syrenkę?
 Co obiecała Syrenka warszawiakom?
5.   Karta pracy, cz. 2, nr 46.
Dzieci:
− łączą ze sobą połówki pocztówek przedstawiających ciekawe miejsca w stolicy Polski, nazywają je z pomocą osoby dorosłej,
− rysują po śladach rysunków fal na rzece Wiśle.





Pozdrawiamy Was serdecznie :)

6 maja  2020


Moja Ojczyzna- Z biegiem Wisły



1.   Pooglądajcie wspólnie mapę Polski.






Pokaż, w jaki sposób zaznaczone są na niej rzeki. Pokaż na mapie Wisłę, wyjaśniając jednocześnie, że Wisła wypływa z gór i wpada do morza.



2.   Zabawa konstrukcyjna z klocków. 






Budowanie domów z klocków według wzoru. Liczenie pięter.

Przygotuj: klocki ,pojemnik.



Weźcie odpowiednią liczbę klocków i ułóżcie z nich domy o takiej samej wysokości (mogą postawić klocek na klocku lub położyć klocki na dywanie jeden nad drugim). Nie burzcie domów, tylko ułóżcie jeden obok drugiego. Wskażcie wysoki dom i niski dom.



3.   Zabawa „ W Toruniu”.







 Segregowanie wyciętych z papieru pierników według kształtów.



Wycięte z brązowego papieru sylwety pierników w trzech kształtach, trzy obręcze. Pokaż na mapie Toruń – miasto słynące

z bardzo smacznych pierników. Ułóżcie na dywanie trzy obręcze, a obok nich wycięte z papieru sylwety pierników różniące się kształtem. Wspólnie uporządkujcie pierniczki. Dziecko umieszcza sylwety pierników w odpowiednich obręczach.



4.   Zabawa „ W Gdańsku”.







 Liczenie statków na morzu.



Przygotujcie niebieską krepinę, półkola wycięte z papieru kolorowego (symbolizujące statki) oraz mapę Polski.
 Rozłóżcie niebieską krepinę – morze. Po morzu pływają statki. Dziecko przelicza, ile statków pływa po morzu np.  5 płynie po morzu, odpłynęły 2, ile statków pozostało itd.



Miłego dnia Wam życzymy pani Ania i pani Justyna






 


5 maja 2020

Moja Ojczyzna- Godło Polski

1.   Jestem dobrym Polakiem – słuchanie
wiersza Iwony Fabiszewskiej Moja Ojczyzna.



Przeczytaj dziecku wiersz Iwony Fabiszewskiej Moja Ojczyzna.

Kocham moją ojczyznę,
bo jestem Polakiem.
Kocham Orła Białego,
bo jest Polski znakiem.
Kocham barwy ojczyste:
te biało-czerwone.
Kocham góry i niziny,
każdą Polski stronę.

2.   Rozmowa na temat wiersza.

Zapytaj dziecko:
Jak nazywa się nasza ojczyzna?
Co to znaczy być Polakiem?
Dlaczego kochamy orła białego?
Jak wygląda nasze godło?
Jakie są nasze barwy ojczyste?
Jakie polskie symbole mają kolor biało-czerwony?


3.Karta pracy, cz. 2, nr 45

Dzieci:
− odszukują wśród naklejek brakujące elementy obrazka, naklejają je w odpowiednich miejscach,
podają nazwę przedstawionego symbolu Polski,
− kolorują pierwszą, trzecią i piątą koronę na żółto, a drugą i czwartą – na pomarańczowo,
− liczą, ile jest żółtych koron, a ile pomarańczowych koron.

3.   Zabawa ruchowa Wysoko – nisko.

Maskotka dla dziecka, nagranie wesołej melodii.
Dziecko bierze do ręki jedną z pluszowych maskotek. Wykonują własne improwizacje taneczne z zabawką w roli partnera. Na przerwę w muzyce, zgodnie z poleceniem rodzica co znajduje się wysoko (wspina się na palce, wyciąga rękę z maskotką w górę) lub nisko (wykonuje przysiad i pokazuje np. wzory na dywanie).

4.   Zabawa Mój kraj – rozwijająca zdolność logicznego myślenia.

Dziecko maszeruje w rytm piosenki, w określonym kierunku. Na przerwę w muzyce rodzic mówi wypowiedzenia, a dziecko określa, które z nich jest prawdziwe, podnosząc ręce w górę.

Przykładowe wypowiedzenia:

Stolicą Polski jest Warszawa.
Polska flaga ma barwy biało-czerwone.
Polskie morze to Bałtyk.
Najwyższe góry w Polsce to Tatry.
Największe miasto w Polsce to Londyn.
W Polsce językiem ojczystym jest język angielski.
W naszym kraju rosną palmy.







Miłego dnia Wam życzymy pani Ania i pani Justyna

 












4 maja 2020


Moja Ojczyzna – Majowe święta






1.Zabawa bieżna Orły.



Dzieci biegają przy dźwiękach muzyki w jedną stronę. Naśladują lot orła. Na przerwę w muzyce zatrzymują się, wyciągają wyprostowane ręce w bok, odwracają głowę w tę samą

stronę co orzeł na godle – w prawą.







2.Słuchanie opowiadania Barbary Szelągowskiej Majowe święta.



Książka (s. 68–69)



Skończyła się majówka. Ada i Olek po kilkudniowym pobycie u dziadków wrócili do przedszkola.

Dziewczynka od razu pochwaliła się dzieciom, że razem z Olkiem pomagali dziadkowi powiesić

flagę. Do ostatniego dnia pobytu biało-czerwona flaga wisiała dumnie nad wejściem do domu.

– Ja też widziałem wiszące flagi – zawołał Kamil.

– I ja też – powiedział Daniel.

– A tak naprawdę to po co się je wiesza? – dopytywał Maciek. – I co to były za jakieś dziwne

święta? Nie było choinki ani jajek wielkanocnych…

Inne dzieci też były bardzo ciekawe i dlatego pani postanowiła przypomnieć, co się działo

przez ostatnie dni. Cała grupa usiadła na dywanie.

– To były święta państwowe. Obchodzone są co roku. Pierwszego maja zawsze przypada

Święto Pracy – zaczęła mówić pani. – Tyle że Święto Pracy obchodzone jest również w innych

krajach. Zostało ustanowione wiele lat temu i w tym dniu czcimy trud wszystkich pracujących

ludzi – waszych rodziców, dziadków, sąsiadów… Drugiego maja mieliśmy Święto Flagi. Jesteśmy

Polakami, mieszkamy w Polsce i dlatego powinniśmy szanować naszą flagę. Zaś trzeci maja to

rocznica uchwalenia konstytucji. Konstytucja to taka umowa podpisana przez króla i szlachtę

po to, żeby wszystkim lepiej się żyło.

– A jak ten król wyglądał? – dopytywał Antek. – Czy można go gdzieś spotkać?

– Nie, Antku, to wszystko było wiele lat temu. Ale jeżeli chcecie zobaczyć króla, możemy pójść

do muzeum. To co, idziemy? – zapytała pani.

– Tak! – odpowiedziały dzieci chórem i już po chwili cała grupa poszła do pobliskiego muzeum

zobaczyć wystawę upamiętniającą nie tylko podpisanie konstytucji, lecz także pozostałe

majowe święta.

Na ścianie wisiała wielka flaga Polski.
– O, a to godło! – powiedział Antek. – Orzeł w koronie. A co jest napisane tu obok, na tym
plakacie?
– To hymn Polski – odpowiedziała pani. – A na tych zdjęciach możecie zobaczyć, jak kiedyś
obchodzono Święto Pracy.
– A co to za dziwnie ubrani ludzie na tym obrazku?
– To jest kopia obrazu naszego najsłynniejszego polskiego malarza Jana Matejki pt. „Konstytucja
3 maja 1791 roku”. I właśnie na nim możecie zobaczyć, jak wyglądali król, dostojnicy
królewscy, szlachta i zwykli ludzie. Kiedyś tak właśnie wszyscy się ubierali.
Dzieci jeszcze przez długi czas wpatrywały się z zaciekawieniem w dzieło Matejki.
– Cieszę się, że jestem Polakiem – szepnął Michał do ucha Ady.
– Ja też – powiedziała dziewczynka i z dumą spojrzała na polską flagę.





3. Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania i ilustracji w książce.

Książka (s. 68–69)

Zadaj pytania:
− Jakie barwy ma flaga Polski?
− Dlaczego na początku maja wywiesza się polskie flagi?
− Jakie miejsce odwiedziła grupa Ady?
− Co ciekawego zobaczyły dzieci w muzeum?

4.Odnajdywanie obrazka z polską flagą.

Pokaż dziecku obrazki z flagami różnych państw, w tym obrazki z flagami Polski i Monako.

Dzieci odnajduje wśród nich flagę Polski. Następnie poszukuje obrazka, który bardzo przypomina flagę Polski. Wskazuje różnice.

 5.Karta pracy, cz. 2, nr 44.

Dzieci:
− rysują flagę Polski po śladzie, kolorują ją według wzoru,
− przyglądają się rysunkom flag, otaczają pętlą flagę Polski.

Życzymy Wam miłego dnia

Pozdrawiamy serdecznie pani Ania i pani Justyna
 





30 KWIECIEŃ 2020

Moja miejscowość, mój region – Na wsi i w mieście







1.Powitanie.

 Przekazanie sobie iskierki przyjaźni. Dzieci stoją w kole. Rodzic,rodzeństwo rozpoczyna zabawę. Kładzie swoją dłoń na ramieniu dziecka stojącego po jego prawej stronie, a ono przekazuje dotyk dalej. Zabawa kończy się, gdy ostatnie dziecko dotknie rodzica.

2. Zabawa ruchowa  - Idziemy, stoimy.

Dzieci biegają po sali lub ogrodzie. Na zawołanie : Idziemy, zatrzymują się, po czym spacerują powoli po ogrodzie. Na zawołanie: Stoimy, zatrzymują się i stoją w bezruchu. Dziecko, które się poruszy, kuca i pozostaje w takiej pozycji do wydania  kolejnego polecenia.

3. Oglądanie zdjęć przedstawiających krajobraz wiejski i krajobraz miejski.

Rodzic układa przed dziećmi zdjęcia przedstawiające krajobraz miejski i krajobraz wiejski. Zakrywa zdjęcia białą kartką, w której wcześniej naciął różnej wielkości okienka w kształcie figur geometrycznych. Chętne dziecko wskazuje figurę, którą chciałoby, odsłonić. Z pomocą  nazywa figurę i określa jej wielkość. Odgaduje, czy na obrazku przedstawione jest miasto, czy wieś. Po odsłonięciu wszystkich okienek  zdejmuje kartki. Dzieci wypowiadają się na temat miejsca, które najbardziej im się podoba. Próbują uzasadnić swój wybór.

4.  Poznajemy wieś, poznajemy miasto – zabawa dydaktyczna.

Rozwiązanie zagadki słuchowej. Odtwarzacz CD, nagranie odgłosów traktora i samochodu. Rodzic odtwarza odgłosy wydawane przez traktor oraz samochód. Pyta dzieci: Dla jakich miejscowości są charakterystyczne te odgłosy? Chętne dzieci wypowiadają się, odgadują, że chodzi o wieś i o miasto. 

5. Karta pracy, cz. 2, nr 42. Dzieci:  − kolorują ramki zdjęć przedstawiających to, co kojarzy się z wsią, na zielono, a ramki zdjęć przedstawiających to, co kojarzy się z miastem, na niebiesko, − kończą rysować autobusy według wzoru, − kolorują rysunki.

6. Ekspresja słowna.

 Figurka krowy, samochodzik. Dzieci podają sobie w jedną stronę kolejno figurkę krowy (lub innego zwierzęcia gospodarskiego) i mówią, co kojarzy im się ze wsią. Następnie w drugą stronę podają sobie  tramwaj (zabawkę) i mówią, co kojarzy im się z miastem. Zabawę rozpoczyna rodzic, który mówi: Ze wsią kojarzy mi się traktor. Z miastem kojarzy mi się wysoki blok.

7. Zabawa w kole przy piosence Rolnik sam w dolinie (według Marty Bogdanowicz).

Dzieci stają w kole. Wybierają  chętnego chłopca – rolnika – i ustawiają go w środku. Dzieci chodzą wkoło, trzymając się za ręce, i śpiewają piosenkę. W tym czasie stojący w środku rolnik wybiera spośród dzieci dziewczynkę – żonę. Żona wskazuje następnego uczestnika zabawy itd.
Wybranie rolnika może nastąpić poprzez znaną w danym regionie wyliczankę ludową. 

... (imię chłopca) sam w dolinie, 2x
hejże, hejże, hejże ha.
... (imię chłopca) sam w dolinie. ... (imię chłopca) bierze żonę, 2x
żona bierze dziecko, 2x
hejże, hejże, hejże ha, żona bierze dziecko.
Dziecko bierze nianię, 2x
hejże, hejże, hejże ha, dziecko bierze nianię.
Niania bierze myszkę, 2x
hejże, hejże, hejże ha, niania bierze myszkę.
Myszka bierze serek, 2x
hejże, hejże, hejże ha, myszka bierze serek.
Ser zostaje w kole, bo nie umiał w szkole
tabliczki mnożenia ani podzielenia.


8.  Zielona wieś, kolorowe miasto.

 • Rozsypanka obrazkowa – Co pasuje do wsi? Co pasuje do dużego miasta?
2 obręcze, napisy: wieś, miasto, obrazki przedstawiające elementy charakterystyczne dla wsi i dla miasta (podklejone obrazki z poprzedniej zabawy), a także inne dodatkowe obrazki. Rodzic układa na dywanie dwie obręcze. Eksponuje napisy do czytania całościowego: miasto, wioska, i umieszcza je nad obręczami. Dzieci losują po jednym obrazku z rozsypanki obrazkowej. Zastanawiają się, czy to, co przedstawia obrazek, jest charakterystyczne dla wsi czy dla miasta. Następnie nazywają obrazek i dzielą jego nazwę rytmicznie (na sylaby), z wyklaskiwaniem. Wkładają obrazki do odpowiedniej obręczy. Uzasadniają swój wybór.

9. Zabawa ruchowa z elementem rzutu – Celuj do obręczy.

 Obręcz, piłka. Zawieszamy obręcz w dowolnym miejscu w ogrodzie, na wysokości wzroku dzieci. Dzieci ustawiają się jedno za drugim. Kolejno przerzucają piłkę przez środek obręczy.




Miłego weekendu.
Pozdrawiamy Was serdecznie.

 pani Justyna i pani Ania



29 KWIECIEŃ 2020

Moja miejscowość, mój region – Budynki w mojej miejscowości




1.Zabawa ruchowa z elementem skoku i podskoku – Sąsiedzi.  

Obręcze leżą na podłodze. Jedno dziecko z pary stoi w środku obręczy. Dzieci na zmianę wskakują do obręczy i wyskakują z nich obunóż. Sąsiedzi odwiedzają się – jedno dziecko wskakuje do obręczy, gdy drugie z niej wyskoczy.

2. Ćwiczenia stóp.

Dzieci, zwrócone twarzami do siebie, siedzą w siadzie skulnym podpartym po przeciwnych stronach obręczy. Obręcz leży pomiędzy nimi, ale w niewielkiej odległości od każdego. Na sygnał  dzieci stawiają stopy na obręczy i mocno naciskając na nią palcami stóp, przesuwają ją w kierunku partnera, a następnie przysuwają do siebie.

3.  Budujemy domy – zajęcia matematyczne.

Układamy przed dziećmi dwie obręcze różniące się kolorem oraz pocztówki lub zdjęcia przedstawiające miejscowość lub region ich zamieszkania. Dzieci rozdzielają obrazki, wkładają do jednej obręczy pocztówki przedstawiające ich miejscowość, a do drugiej obręczy – pozostałe. Ustawiamy przed dziećmi 2 pudełka – domy. Wskazuje dom niski i dom wysoki. Pyta dzieci, który dom jest według nich charakterystyczny dla wsi, a który dla miasta, jakie budynki znajdują się w ich miejscowości zamieszkania: niskie czy wysokie. Chętne dzieci wypowiadają się. Następnie dzieci z pomocą N. opisują wygląd budynków. Wskazują, który budynek ma małe okna, a który – duże. Przeliczają okna i drzwi w każdym domu, posługując się liczebnikami głównymi w zakresie 5 i więcej.


4. Budowanie domów.

Układanie figur w zespołach. Kartka formatu A3. Zaproszenie dzieci do zabawy w budowanie domów.

* Układanie figur według instrukcji. Rodzic prosi dzieci o wybudowanie niskiego domu. Mówi:
− Wybudujcie niski dom, który ma dwoje drzwi i trzy okna. Dzieci układają karton w pozycji poziomej i na nim odpowiednio 2 małe prostokąty i 3 małe kwadraty. Sprawdzamy  wykonanie zadania, po czym dzieci zdejmują figury z kartonu. Następnie prosimy dzieci o wybudowanie wysokiego domu.
− Wybudujcie wysoki dom, który ma jedne duże drzwi oraz dwa duże okna. Dzieci układają kartkę w pozycji pionowej i na niej odpowiednio 1 duży prostokąt i 2 duże kwadraty. Sprawdzamy wykonanie zadania, po czym dzieci zdejmują figury z kartonu. 

*Układanie figur według własnego pomysłu.
Dzieci w zespołach samodzielnie budują dom według własnego pomysłu – układają na kartonie małe figury i duże figury. Po wykonaniu zadania przyklejają figury na kartonie.  Dzieci  opisują swoje budynki – mówią, jaki dom zbudowały i jakich figur użyły.

5.  Zestaw ćwiczeń ruchowych

·        Zabawa orientacyjno-porządkowa – Dzieci w domu. Dzieci układają obręcze na podłodze. Wchodzą do ich środka i siadają skrzyżnie. Dłonie układają na kolanach, prostują plecy, siedzą w domu. Przy dźwiękach tamburynu dzieci wychodzą na podwórko, swobodnie podskakują. Na przerwę w grze wracają do swoich domów i przyjmują taką samą pozycję jak na początku.

·        Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Budujemy dom. Obręcze leżą na podłodze. Dzieci siadają skrzyżnie naprzeciwko siebie, po dwóch stronach obręczy (obręcz znajduje się między dziećmi). Są budowniczymi, którzy przenoszą cegły na budowie. Na sygnał dzieci wykonują przysiad, chwytają obręcze oburącz, podnoszą w górę i powoli opuszczają z góry na dół. Następnie kładą obręcze na podłodze i wracają do pozycji wyjściowej.
·        Ćwiczenie z elementem toczenia – Wspólne zabawy. Dzieci stają naprzeciwko siebie, w niewielkiej odległości. Jedno dziecko trzyma w ręce obręcz opartą o podłogę. Na sygnał  toczy ją do drugiego dziecka. Drugie dziecko łapie obręcz oburącz i toczy ją z powrotem do partnera.
·        Zabawa ruchowa z elementem skoku i podskoku – Sąsiedzi. Obręcze leżą na podłodze. Jedno dziecko z pary stoi w środku obręczy. Dzieci na zmianę wskakują do obręczy i wyskakują z nich obunóż. Sąsiedzi odwiedzają się – jedno dziecko wskakuje do obręczy, gdy drugie z niej wyskoczy.
·        Ćwiczenie uspokajające. Obręcz leży na podłodze pomiędzy dziećmi. Dzieci siedzą skrzyżnie po przeciwnych stronach obręczy. Na sygnał  jednocześnie podnoszą obręcz do góry, wykonując wdech nosem, i opuszczają, robiąc wydech ustami. Ćwiczenie wykonują w wolnym tempie. Oddychają równomiernie.

6. Praca plastyczna  - Mój dom. Narysuj swój dom. Zrób zdjęcie, wyślij.


Czekamy na gotowe prace.

Pozdrawiamy Was GORĄCO   pani Justyna i pani Ania



28 KWIECIEŃ 2020

Moja miejscowość, mój region – Poznajemy góry




1.Zabawa ruchowa  - Baca i owieczki.

Kapelusz góralski, dzwoneczek. Rodzic pokazuje dzieciom kapelusz góralski i mówi, że to kapelusz noszony przez mężczyzn, którzy mieszkają w górach. Następnie wybiera jedno dziecko i wręczają mu kapelusz i dzwoneczek – dziecko zostaje bacą i staje z boku sali. Pozostałe dzieci to owieczki, które spacerują swobodnie po sali – pasą się. Na słowa bacy: Hop, hop, owieczki, i dźwięk dzwoneczka dzieci idą za góralem – góral prowadzi je do zagrody (w wyznaczone miejsce). 

2. Ćwiczenie analizy i syntezy wzrokowej – Widok na góry.

Zdjęcia/pocztówki przedstawiające górskie krajobrazy. Dzieci oglądają zdjęcia przedstawiające górskie krajobrazy. Wypowiadają się na ich temat i wymieniają charakterystyczne elementy krajobrazu górskiego.  Można przygotować  dzieciom widokówki przedstawiające krajobraz górski (pocięte na 2 lub 4 części). Zadaniem dzieci jest poskładanie ich  w całość. 

3. Wycieczka w góry – słuchanie opowiadania Ewy Stadtmüller „Jak dobrze nam zdobywać góry” czytanego przez osobę dorosłą.

Książka dziecka (s. 66–67)
Rodzice uwielbiali górskie wyprawy. Kilka razy w roku pakowali plecaki i wyruszali na szlak.– Jeszcze trochę podrośniecie i wybierzemy się w góry wszyscy razem – obiecywał dzieciom tata. – Ale kiedy to będzie? – niecierpliwił się Olek. – Może już niedługo… – uśmiechnęła się mama. – Maj jest w tym roku taki piękny… To chyba tatę przekonało, bo już następnego dnia zaczął planować pierwszy rodzinny rajd. – Chcecie zobaczyć, dokąd pójdziemy? – zapytał, rozkładając mapę. – Najpierw szlak poprowadzi nas wąwozem, potem kawałek przez las i wyjdziemy na grań. – Na co? – nie zrozumiała Ada. – Grań to inaczej grzbiet górski – wyjaśniła mama. – Zobaczycie, jak pięknie wyglądają wiosną górskie łąki zwane przez górali halami. – Tylko pamiętaj: żadnego marudzenia – upominał siostrę Olek. Trzeba przyznać, że Ada bardzo się starała. Szła dzielnie i nie narzekała, chociaż po dwóch godzinach marszu poczuła się trochę zmęczona. – A daleko jeszcze do tych halek? – zapytała. – Do hal? – roześmiała się mama. – Bliżej niż myślisz. Rzeczywiście, gdy tylko wyszli z lasu, Ada aż krzyknęła z zachwytu. – Są!!! Są hale!! Są baranki i pan barankarz w kapeluszu!!! – Pan barankarz nazywa się baca – uśmiechnął się tato – a pomaga mu dwóch młodych juhasów. Zobacz, są jeszcze tacy pasterze, co biegają na czterech łapach i szczekaniem zaganiają owieczki do stada. Ten większy ma na imię Bacuś, a ten mniejszy – Gronik. Była jeszcze Dolina…
– Dolina ma szczeniaki i musi się nimi zajmować – uśmiechnął się baca i zaprosił całe towarzystwo do bacówki, czyli drewnianej, okopconej jałowcowym dymem, chatki, gdzie nad paleniskiem wędziły się żółte góralskie serki zrobione z owczego mleka. – Weźmiemy sobie takiego świeżutkiego oscypka na kolację – obiecał tata. Baca zapakował serek, po czym postawił na stole cztery drewniane kubki, do których nalał czegoś, co wyglądało jak kefir.- To żętyca. Zostaje po zrobieniu oscypków – wyjaśniła mama. – Jest bardzo zdrowa. W smaku trochę przypomina maślankę. – Żętyca… – powtórzył Olek, żeby lepiej zapamiętać. – A wiecie, jak się nazywa to, czym się podpieram? – zapytał baca, mrużąc jedno oko. – Laska? – próbowała zgadnąć Ada. – Raczej… siekierka – poprawił ją Olek.– Nie jest to siekiera i nie jest to laga. To, czym się podpieram, to moja ciupaga – zrymowało się bacy, który, bardzo z siebie zadowolony, podkręcił wąsa i po chwili zastanowienia dokończył. – To, co góral ma na nogach, kierpcami się zowie. Nie ma spodni ino portki, kapelusz na głowie. Cuchą się owinie, kiedy wiatr na hali, a gdy słonko zajdzie, to watrę rozpali. To dopiero była łamigłówka. Na szczęście mama z tatą znali się na góralskiej mowie i wyjaśnili, że kierpce to skórzane góralskie buty, cucha to wełniane góralskie okrycie, coś w rodzaju krótkiej peleryny, a watra – ognisko. – Mamuś, a dlaczego górale mówią… inaczej niż my? – zapytał Olek późnym popołudniem, gdy dotarli już do schroniska. – Mówią po swojemu, czyli gwarą – wyjaśniła mama. – Ludzie mieszkający w różnych regionach Polski różnią się od siebie: językiem, strojem, zwyczajami… – Sami się o tym przekonacie, kiedy odwiedzimy Śląsk albo Kaszuby – włączył się do rozmowy tato. – A kiedy odwiedzimy? – zapytał Olek, który zdążył już nabrać ochoty na kolejną rodzinną wyprawę.

4. Rozmowa z dzieckiem na podstawie opowiadania i ilustracji w książce. Rodzic zadaje pytania dziecku:

Co ciekawego zobaczyli Olek i Ada podczas pobytu w górach?
− Dlaczego baca mówił językiem niezrozumiałym dla Olka i Ady?

5. Tańcząca woda – ćwiczenie oddechowe.

Dla każdego dziecka: kubek z wodą i słomka. Dzieci zajmują miejsca przy stolikach. Każde z nich otrzymuje kubek z wodą i słomkę. Dzieci nabierają powietrze nosem i powoli dmuchają w słomkę. Obserwują, w jaki sposób powietrze wydostaje się z wody. Zabawę powtarzamy, zmieniając sposób dmuchania na krótki, przerywany.

7.Jestem zadowolony – ćwiczenie artykulacyjne.

 Dzieci maszerują w dowolnych kierunkach, w rytmie ulubionej piosenki. Podczas przerwy w muzyce  zwracamy się do nich:

Uśmiechajcie się, pokazując zęby, bardzo szeroko.
− Uśmiechajcie się jedną stroną buzi, następnie drugą stroną.
Uśmiechajcie się raz jedną stroną, raz drugą stroną, na zakończenie pokażcie szeroki uśmiech

8. Zabawy konstrukcyjne – Wysokie góry.

Zdjęcie przedstawiające góry, kolorowe klocki. Umieszczamy na tablicy zdjęcie przedstawiające góry. Zwracamy uwagę dzieci na zróżnicowaną wysokość i na kształt gór. Następnie dzielimy dzieci na kilka grup. Każda grupa otrzymuje klocki w jednym kolorze i buduje z nich jedną wspólną wysoką górę. Na koniec wszyscy oglądają góry, wskazują, które góry są wysokie, a które – niskie. 



Do dzieła! Miłej zabawy!



27 KWIECIEŃ 2020

Moja miejscowość, mój region – Poznajemy naszą miejscowość 



1.Zabawa bieżna - Mój domek.

Ulubiona piosenka , dla każdego dziecka szarfa , wstążka.  Dzieci otrzymują  po jednej szarfie, wstążce.  Rozkładają szarfy w wybranym przez siebie miejscu na podłodze. Zapamiętują kolor i położenie swoich szarf (domków). Dzieci spacerują pomiędzy szarfami w rytmie muzyki. Podczas przerwy w grze wracają do swoich domków i siadają w środku szarf.


2. Zorganizowanie kącika miejscowości.

Albumy i przewodniki turystyczne przedstawiające miejscowość (region) zamieszkania dzieci. Dzieci oglądają albumy ze zdjęciami i przewodniki turystyczne przedstawiające miejscowość (region) swojego zamieszkania. Odnajdują zdjęcia i poznają ciekawe i charakterystyczne miejsca w ich miejscowości. Prowadzą swobodne rozmowy, odkładają albumy w wyznaczone miejsce.


3.Posłuchajcie piosenki  


4. Poznajemy naszą miejscowość – wycieczka.

Rodzice zapoznają dzieci z celem wycieczki.   Rodzice  przypominają zasady bezpiecznego poruszania się po chodniku i podczas przechodzenia przez ulicę oraz zasady kulturalnego zachowania się w miejscach publicznych. Podczas wycieczki dzieci:  − przechodzą chodnikiem wzdłuż ulicy, zwracają uwagę na domy stojące po jednej i po drugiej stronie ulicy,  − obserwują pracę osób wykonujących różne zawody (np.: kierowcy, policjanta), − obserwują ruch uliczny,  − poznają wybrane oznaczenia i symbole umieszczone na budynkach i ulicach,  − poznają pomniki i miejsca pamięci narodowej,  − przyglądają się zabytkowym obiektom i okazom przyrody. 
Po powrocie z wycieczki rozmowa z dzieckiem nt. tego co zaobserwowali w trakcie spaceru.

5. Zabawa Prawda – nieprawda.

Porządkowanie informacji na temat swojej miejscowości. Dla każdego dziecka dwa kartoniki z minami – wesołą i smutną . Dzieci siedzą w kręgu. Po usłyszeniu prawdziwej informacji podnoszą obrazek przedstawiający wesołą minę, przy nieprawdziwej – smutną.

Przykłady:  − Moja miejscowość to duże miasto. 
− W mojej miejscowości jeżdżą autobusy.




6. Przedstawienie dzieciom przez rodziców legendy związanej z miejscowością lub regionem ich zamieszkania. Rodzice w dowolnej formie, przedstawiają dzieciom krótką wersję legendy związanej z powstaniem (historią) miejscowości/regionu ich zamieszkania.

7. Zabawa ruchowa Wycieczka.

Zdjęcie miejscowości, w której mieszkają dzieci, bębenek. Rodzic umieszcza w wybranym miejscu pokoju zdjęcie miejscowości, w której mieszkają dzieci. Na polecenie dzieci tworzą rodzinki (po 2 lub 3 osoby) i wybierają się na wycieczkę – spacerują w różnych kierunkach sali. Mocne uderzenie w bębenek jest sygnałem do powrotu do swojej miejscowości, do swojego domu.

8. Praca plastycznanarysuj  to, co najbardziej  podoba Ci się w Twojej miejscowości. Jeśli masz ochotę możesz przesłać gotową pracę.





Pozdrawiamy Was serdecznie!




        

24 kwiecień 2020

Dbamy o przyrodę-Jestem przyjacielem przyrody




1.   Wspólnie pooglądajcie różnego rodzaju albumy przyrodnicze.


2.   Wysłuchaj wiersza Ireny Róży Salach Wszędzie czysto.


Czysty dom i czysty ogród,
w lesie czysto, w polu też.
Czysta rzeka i jezioro,
samo zdrowie – wierz mi, wierz.
Brudu nie chce widzieć wcale
ani morze, ani niebo.
Taką cichą mam nadzieję,
nie wiecie dlaczego?
Bo od kogo to zależy,
aby czysty był nasz świat?
By ptak śpiewał, strumyk szemrał,
by w ogrodzie zakwitł kwiat?


  Porozmawiaj z dzieckiem na podstawie wiersza.
W jakich miejscach wymienionych w wierszu jest czysto?
Od kogo zależy czystość świata?
Jak wygląda świat, kiedy jest czysty?


3.   Zabawa Wiem, jak dbać o przyrodę.
Zapytaj dziecko:  Co możemy robić, by chronić przyrodę?

Przykłady zdań:
Oszczędzamy wodę.
Wyrzucamy śmieci do kosza.
Segregujemy śmieci, wrzucając je do odpowiednich pojemników.
Sadzimy drzewa i kwiaty.
Nie depczemy roślin.
Nie zrywamy roślin, które są pod ochroną.
Nie łamiemy gałęzi.
Chodzimy po chodnikach.
Oszczędzamy papier.

Zrób zadanie w książce- Karta pracy, cz. 2, nr 40.

4.    Zabawa słowna Tulipan jest jak…

Pooglądajcie razem obrazki przedstawiające tulipana w różnych kolorach czerwonym, żółtym, białym.(dla każdego
dziecka jeden obrazek). Niech dziecko dokończy zdanie: Tulipan jest jak… (podaje nazwę dowolnego elementu w domu, który jest w takim kolorze), np.: Tulipan jest czerwony jak pojemnik na klocki.







Posłuchajcie piosenek :
https://www.youtube.com/watch?v=JIEDy5UiRPU

https://www.youtube.com/watch?v=1MZovZPTP7I

oraz bajki edukacyjnej:
https://www.youtube.com/watch?v=RV5IBJGAypY 

Życzymy Wam miłego dnia :)





23 kwiecień 2020

Dbamy o przyrodę-segregujemy śmieci








1.   Zajęcia badawcze – Papier, plastik, szkło.

Usiądź z dzieckiem razem zastanówcie się, z jakiego materiału są wykonane zgromadzone przez Was na dywanie przedmioty (różnego rodzaju przedmioty wykonane z plastiku, papieru i szkła).

 Badanie właściwości papieru.



Przygotuj różne przedmioty wykonane z papieru np.: gazeta, kartka, pudełko tekturowe).
Niech dziecko wybierze jeden przedmiot i określi np. jak wygląda, czy jest miękki czy twardy? Czy da się go zgiąć? Itp.

Wniosek: papier jest miękki, da się go drzeć, daje się zgniatać.

 Badanie właściwości plastiku.


Przygotuj  lupy, różne przedmioty wykonane z plastiku (najlepiej te same, co w poprzedniej zabawie), np.: plastikowe butelka,
kubeczek i łyżeczka.

Poproś dziecko by wybrało  jeden przedmiot i określiło jego cechę.

Jeśli dziecko ma z czymś problem, dopowiedz, wytłumacz, wspólnie wysnujcie wnioski.

Wniosek: plastik jest lekki, elastyczny lub sztywny.

Plastik to potoczna nazwa tworzywa sztucznego – materiału wytworzonego przez człowieka z niewystępujących w naturze substancji. Jest on surowcem całkowicie odpornym na wodę
i wiele czynników chemicznych.
Badanie właściwości szkła.


Przygotuj  różne bezpieczne przedmioty wykonane ze szkła, np.: małe słoiki, spodki.
Dziecko znowu wybiera sobie jeden przedmiot i stara się określić jak wygląda? Z czego jest wykonany itp.?

Wniosek: szkło jest ciężkie, zimne, twarde, przepuszcza światło.


Drogi rodzicu porozmawiaj z dzieckiem o konieczności segregowania odpadów w celu ich ponownego wykorzystania w przemyśle.



Zadanie dla dziecka do zrobienia w książce –
Karta pracy, cz. 2, nr 41.

2.    Zabawa ruchowa z elementem skłonu – Podnosimy odpady.


Dziecko wolno, spokojnie maszeruje w różnych kierunkach, wykonując skłon. Na zawołanie : Wyrzuć odpady! Wykonuje jeszcze trzy kroki, odliczając i naśladując podnoszenie odpadów,
po czym prostuje się, podnoszą jedną lub drugą rękę i naśladuje wrzucanie odpadów do kosza.


3.    Zabawa-  Czarodziejski worek.


Do zabawy potrzebne będzie :worek, pognieciona kartka, pudełko tekturowe, torebka po cukrze, pusta butelka po soku, słoiczki po dżemie, puste pudełko po margarynie, plastikowy kubek.


Zadaniem dziecka jest wyjęcie z worka jednego przedmiotu i odgadnięcie, co to jest. Zapytaj dziecko co to jest, z jakiego materiału dany przedmiot jest wykonany.

4.   Zabawa segregowanie odpadów.





     Wyjaśnij dziecku  pojęcie recykling.

Przygotuj: 3 kartki A3 w kolorach: zielonym, żółtym, niebieskim, pognieciona kartka, pudełko tekturowe, torebka po cukrze, pusta butelka po soku, słoiczki po dżemie, puste pudełko po margarynie, plastikowy kubek.
Pooglądaj wspólnie z dzieckiem  zgromadzone odpady. Poinformuje je, że z odpadów, jeśli są posegregowane, wykonuje się inne, nowe przedmioty.
Zachęć dziecko do posegregowania odpadów.
 Ułóż na środku dywanu  kartki w kolorach: niebieskim, żółtym,
zielonym. Wymieńcie nazwy przedmiotów, połóżcie je na odpowiednich kartonach. Następnie przeliczajcie odpady każdego rodzaju.
 Przykłady:
− papier – kartka w kolorze niebieskim (pognieciona kartka, pudełko tekturowe, papierowa
torebka po cukrze),
− plastik – kartka w kolorze żółtym (puste pudełko po margarynie, plastikowy kubek),
− szkło – kartka w kolorze zielonym (pusta butelka po soku, słoiczki po dżemie).



Miłego dnia Kochani 😊
Pozdrawiamy Was i ściskamy pani Ania i pani Justyna







22 Kwiecień 2020
Dzień Ziemi




Z okazji Dnia Ziemi zapraszamy Was do wysłuchania piosenki





Razem tak jak My zostańcie Przyjacielem Ziemi i powiedźcie na głos ten wierszyk:



Przyjaciółmi przyrody chcemy być
i w zgodzie z naturą będziemy żyć.

Leśnymi duszkami się nazywamy
i dlatego radośnie przyrzekamy:
CHRONIĆ PRZYRODĘ,
OSZCZĘDZAĆ WODĘ
DOKARMIAĆ PTAKI,
DBAĆ O ZWIERZAKI,
KWIATY HODOWAĆ,
DRZEWA SZANOWAĆ,
ZIEMIĘ RATOWAĆ,
NIGDY NIE ŚMIECIĆ,
I UCZYĆ TEGO WSZYSTKIE DZIECI!





Teraz ekozadanie dla Ciebie

 

Zapraszamy Cię do wspolnej podróży,by móc poznać
 naszą planetę Ziemię

































Pozdrawiamy Was serdecznie

pani Ania i pani Justyna
 
21 KWIECIEŃ 2020

Dbamy o przyrodę – Dbamy o ogródek



1.Ćwiczenia poranne-  Podlej rośliny. Dzieci dzielą się na dwie grupy – rośliny i ogrodników. Rośliny rosną – dzieci powoli podnoszą się z przysiadu podpartego, unoszą ramiona, po czym opadają, wykonują skłon w przód. Wtedy ogrodnicy chodzą między dziećmi i naśladują czynność podlewania kwiatów.  Powtarzamy zabawę, dzieci zamieniają się rolami.

2. Oglądanie książek ze zdjęciami ogrodów. Potrzebne będą książki ze zdjęciami ogrodów, możecie wspólnie zobaczyć jakiś film itp. Dzieci wypowiadają się na temat ilustracji przedstawiających ogrody. Mówią, co jest na nich przedstawione, wskazują charakterystyczne narzędzia potrzebne do pracy w ogrodzie. Rodzice zwracają uwagę dzieci na występującą w ogrodzie różnorodność fauny i flory.






3. Zajęcia 1 Dzieci dbają o środowisko – masażyk według Bożeny Formy.

1.W zgodzie z przyrodą  dzieci rysują powoli całą dłonią koła, zaczynając od środka     pleców
Żyją wszystkie dzieci.  uderzają delikatnie pięściami w różne części pleców
Kochają jasne słonko, delikatnie uderzają palcami lewej ręki i prawej ręki, dotykając pleców
które na niebie świeci. wykonują koliste ruchy całą dłonią
2. Nie łamią gałęzi, delikatnie uderzają bokiem dłoni w różne części pleców
dbają o rośliny, rysują kwiatek
podczas wycieczek do lasu delikatnie uderzają rozwartymi dłońmi od dołu pleców do góry
nie płoszą zwierzyny. przesuwają rozwarte dłonie od góry pleców w dół
3. Często też dorosłym kładą dłonie na środku pleców i delikatnie naciskają
dobry przykład dają
w wyznaczonych miejscach  uciskają delikatnie ramiona
śmieci zostawiają.

3.Zajęcia 2. Wiosenne prace w ogródku – zabawa inscenizowana, na podstawie wiersza Iwony Róży Salach „Ogrodnicy” czytanego przez osobę dorosłą.

Idą, idą ogrodnicy. Tup!
Niosą grabki i łopatki. Hej!
Będą spulchniać ziemię,
aby lekko było jej.
Puk, puk, puk łopatką.
Szu, szu, szu grabkami.
Tryśnie woda z koneweczki
na nasze grządeczki.

Rozmowa  z dzieckiem na temat wysłuchanego wiersza
- Dokąd idą dzieci?
− Co dzieci niosą ze sobą do ogrodu?
− Co dzieci będą robiły w ogrodzie?



4. Zabawa ruchowo-ortofoniczna Co robimy w ogrodzie?  Do zabawy potrzebne będą bębenek( może być garnek i łyżka) i  skakanki(mogą być sznurki). Rodzic rozkłada na podłodze skakanki – ścieżki między grządkami. Dzieci swobodnie maszerują  wzdłuż skakanek tak, aby nie nadepnąć na grządki. Powtarzają słowa dźwiękonaśladowcze: tup, tup, tup. Na uderzenie w bębenek - garnek zatrzymują się, milkną, naśladują czynności, jakie wykonuje się w wiosną w ogrodzie, np.: 

kopiemy grządki łopatkąpuk, puk, puk,
grabimy grządki szu, szu, szu,
podlewamy kwiaty – palcami naśladują spadanie kropel
i mówią: kap, kap, kap.



5. Karta pracy, cz. 2, nr 38. Dzieci:  − mówią, do czego służy konewka,  − nazywają, z pomocą osoby dorosłej, przedmioty, które są na zdjęciach, − mówią, do czego one służą, − rysują po śladzie rysunku konewki: zaczynają od czerwonej strzałki, potem od niebieskiej, a na końcu – od zielonej, − ozdabiają konewkę według własnego pomysłu.

6. Zabawa paluszkowa według Krzysztofa Sąsiadka – Biedronka.  Rodzic prosi dziecko o naśladowanie jego ruchów; wyciąga przed siebie obie dłonie i recytuje wierszyk. Podczas kolejnych wersów  palcami jednej ręki dotyka  palców drugiej ręki, zaczynając od najmniejszego. Na koniec wykonuje dłonią zygzaki i unosi ją ku górze.

Biedronka mała
robaczki spotkała:
z tym się przywitała,
tego pogłaskała,
temu pomachała,
tego zabrać chciała,
z tym się pożegnała…
i do nieba poleciała.

7. Praca plastyczna  BIEDRONKA.  

Drodzy rodzice spróbujcie wykonać biedronkę wspólnie z dzieckiem. 
Propozycja PONIŻEJ    
                                                          

                                                         
    Można wykonać również biedronkę według własnego pomysłu.

Czekamy na wasze pomysły i gotowe prace. Trzymajcie się ciepło
                             Pani Justyna i pani Ania                    



20 KWIECIEŃ 2020

Dbamy o przyrodę – Oszczędzamy wodę





1.Ćwiczenia poranne.  Przeprawa przez wodę. Potrzebne  będą woreczki lub inny materiał, który rozkładacie na dywanie (wodzie) , w odległości jednego kroku od dziecka. Umawiacie się z dziećmi, że są to kamienie. Dzieci ustawiają się w rzędzie i na znak przechodzą po kamieniach tak, aby nie wpaść do wody – nie stanąć na dywanie. 

2. Zabawa ruchowa  - Dbamy o przyrodę.  Nagranie skocznej melodii w żywym tempie. Dzieci biegają swobodnie w rytm muzyki, w jednym kierunku. Na przerwę w muzyce zatrzymują się i wykonują czynność podaną przez rodziców, rodzeństwo  związaną z dbaniem o przyrodę, np.: kopanie grządek, podlewanie roślin. Zabawę można powtarzać kilka razy. 

3. Zajęcia 1.  Jak dbać o przyrodę? – słuchanie opowiadania Barbary Szelągowskiej „Oszczędzajmy wodę, dbajmy o przyrodę!” czytanego przez osobę dorosłą.

Książka dziecka (s. 64–65)

Ada, podobnie jak pozostałe dzieci, codziennie po śniadaniu myła zęby. Starała się robić to bardzo dokładnie. Tego dnia jak zwykle wyjęła z kubeczka pastę i szczoteczkę, odkręciła kran i zaczęła szorować ząbki. Ciepła woda płynęła wartkim strumieniem do odpływu, a kubeczek z dinozaurem stał bezczynnie obok. – Ado, prosiłam cię już kilka razy, żebyś nalewała wody do kubeczka, a kran zakręcała podczas mycia zębów – powiedziała pani. – Każdy z nas powinien oszczędzać wodę. Po to właśnie mamy kubeczki. – Znowu zapomniałam – westchnęła dziewczynka. – Ale ja przecież nie leję dużo wody. Tylko troszeczkę. Naprawdę. – Tak tylko ci się wydaje. Najlepiej będzie, jeśli zrobimy pewien eksperyment. Może to cię przekona do oszczędzania wody. Maciusiu, nalej wody do kubeczka i zacznij myć zęby. W tym czasie pani wstawiła miskę do sąsiedniej umywalki. – A teraz twoja kolej, Ado. Zacznij myć zęby – powiedziała pani i w tym samym momencie odkręciła kran. – Skończyłam! – zawołała po pewnym czasie Ada. Pani natychmiast zakręciła kran i zaniosła miskę z wodą do sali. Wszystkim dzieciom rozdała jednorazowe kubeczki. – A teraz kolejno nabierajcie wodę z miski do swoich kubeczków. – Jeden kubeczek, drugi, trzeci… Ada patrzyła z niedowierzaniem. – Jak to możliwe? To ja zużywam aż tyle wody? – zastanawiała się dziewczynka. – Niestety tak. Codziennie myjesz ząbki i codziennie marnujesz tyle wody, ile zużywa cała nasza grupa. – To ja już na pewno się poprawię. Obiecuję. – Bardzo się cieszę, że tak mówisz. Musicie wiedzieć, że na świecie są kraje, w których brakuje wody. Są takie miejsca, gdzie trzeba kopać specjalne bardzo głębokie studnie, żeby się do niej dostać. Woda, którą pijemy, to woda słodka. Wcale nie jest jej tak dużo. – Proszę pani, ale przecież w morzu jest mnóstwo wody – zawołała Kasia. – Owszem, Kasiu, ale ta woda nie nadaje się do picia, bo jest słona. Zarówno ludzie, zwierzęta, jak i rośliny potrzebują słodkiej wody do życia. Dlatego jest taka cenna. Nie powinniśmy marnować jej bez potrzeby. – W takim razie w domu też zacznę oszczędzać wodę, i to nie tylko podczas mycia zębów – obiecała Ada, a inne dzieci przytaknęły. – W takim razie – powiedziała pani – proponuję, żebyśmy nauczyli się na pamięć krótkiej rymowanki. Posłuchajcie: Oszczędzajmy wodę, dbajmy o przyrodę! Wszystkie dzieci już po chwili zapamiętały słowa rymowanki. Obiecały również, że nie będą marnować wody.

 Rozmowa z dzieckiem na temat opowiadania
W jaki sposób Ada myła zęby?
− Dlaczego należy oszczędzać wodę?



4. Ćwiczenie relaksacyjne – Masaż wodny. Nagranie spokojnej melodii. Rodzic prosi dzieci, aby usiadły w kole i obróciły się w prawo. Włącza nagranie spokojnej melodii. Opowiada o wodzie. Dzieci rysują palcem na plecach siedzącego przed nimi dziecka według polecenia : kropki, kreski i linie, stukają opuszkami palców itp. Na koniec naśladują strząsanie wody  z rąk i powtarzają rymowankę:

Oszczędzając wodę, dbamy o przyrodę!

5. Zajęcia 2. Jaka jest przyroda? –  wyjście na ogródek( jeżeli jest taka możliwość)

Potrzebne będą:  Lupy, szkła powiększające, kartka, mazak. Dzieci obserwują stan czystości najbliższego środowiska, wykorzystując lupy i szkła powiększające. Zwracanie dzieciom uwagi  na: – chodzenie po chodniku (nie po trawniku), – przydomowe ogródki i rosnące w nich rośliny, – znajdujące się przy drodze pojemniki na odpady i ich kolory, – czyste miejsca i zanieczyszczone miejsca, – miejsca dobre do zabaw i odpoczynku, – zachowanie ptaków i innych zwierząt. Zatrzymujemy się  wraz z dziećmi w wybranych miejscach i rozmawiamy  na temat możliwości chronienia przyrody. Dzieci dzielą się swoimi wrażeniami. Szukają odpowiedzi na pytanie: Jak możemy dbać o przyrodę?



6. Karta pracy, cz. 2, nr 37. Dzieci:  − oglądają obrazki,  − opowiadają, co robi Ada z mamą,  − mówią, jak należy dbać o rośliny, − w każdej doniczce rysują jeden kwiatek,  − liczą, ile w sumie jest kwiatków we wszystkich doniczkach.

7. Zapoznanie dzieci z  piosenką:   Świat w naszych rękach - ECO piosenka



8. Zabawa rozwijająca zmysł dotyku – Kwiaty rosną. Nagranie muzyki relaksacyjnej, spryskiwacz do roślin.



Dzieci są kwiatami. Siedzą skrzyżnie z zamkniętymi oczami. W tle słychać nagranie muzyki relaksacyjnej. Rodzice, rodzeństwo podchodzą do  dzieci i delikatnie kieruje w ich stronę strumień ze spryskiwacza. Kiedy dzieci poczują wodną mgiełkę, klękają i poruszają podniesionymi do góry rękami w jedną i w drugą stronę – płatki falują. Kiedy wszystkie kwiaty zostaną już zroszone, dzieci wstają i wykonują własne improwizacje taneczne.



          

17 kwiecień 2020
Wiosna na wsi- rozmowy na wiejskim podwórku

Przebieg dnia

Ćwiczenie poranne

1.   Ćwiczenie oddechowe z piórkami

Wyobraź sobie, że Twój pokój  jest wiejskim podwórkiem.
Za chwilę odbędzie się tu ptasi koncert. Ptaki z wiejskiego podwórka postanowiły nauczyć się śpiewać. Jednak żeby ładnie śpiewać trzeba mieć długi oddech.

Weź piórko do ręki i włącz muzykę. Dmuchają, starając się jak najdłużej utrzymać w powietrzu piórko.



2.   Ćwiczenia buzi i języka.
Posłuchaj uważnie  wiersza  W. Chotomskiej „Co słychać na wsi”. Naśladuj odgłosy zwierząt.

Co słychać? Zależy gdzie.
Na łące słychać: Kle, kle!
Na stawie: Kwa, kwa!
Na polu: kraaa!
Przed kurnikiem: - kukuryku!
- ko, ko, ko, ko, ko w kurniku
Koło budy słychać: - hau!
A na progu - miau.
A co słychać w domu
Nie powiem nikomu ...

Odpowiedz na pytanie: Jakie zwierzęta możemy usłyszeć w zagrodzie wiejskiej? ( na podstawie wiersza oraz własnych doświadczeń).



3.   Posłuchaj utworu Modesta Musorgskiego „Taniec kurcząt
w skorupach”.

Spróbuj określić czy ten utwór jest wolny czy szybki?
Jaki nastrój ma ten utwór smutny czy wesoły?

Spróbuj razem z mamą/tatą/rodzeństwem zaimprowizować taniec do tego utworu
😊

Posłuchaj utworu
kliknij tutaj Taniec kurcząt




Ćwiczenia główne po śniadaniu

1.”Rozmowy na wiejskim podwórku” – zabawy teatralne z elementami ćwiczeń artykulacyjnych, inspirowane wierszem Iwony Róży Salach Bajka.

Zapraszam dzieci na bajkę,
w której kot pali fajkę –
pyku, pyku, pyk.
Ja sama jej nie pamiętam,
więc bajkę powiedzą zwierzęta.
– Ko, ko – kokoszka zaczęła
i szybko odfrunęła.
– Kukuryku! – zapiał kogutek
i jeszcze szybciej uciekł.
– Gul, gul – indyki pisnęły.
– Mee – potem kozy zaczęły.
– Gę, gę – gąski zagęgały,
lecz bajki mówić nie chciały.
– Kwa, kwa – kaczki krzyknęły.
– Kwi, kwi – świnki kwiknęły.
– Muuu – głośno ryknęła krowa.
– Beee – baran jej zawtórował.
– Miau, miau – kotki zapiszczały.
– Ihaha – koniki głos dały.
– Hau, hau, hau – krzyknęły szczeniaczki.
Głosów był wybór taki!
Zwierzęta ryczały, beczały, kwakały,
gdakały i piały,
szczekały, gęgały, miauczały,
lecz bajki nie powiedziały.

2. Rozmowa na temat wiersza.
Zapytaj dziecko:
Jakie zwierzęta wystąpiły w wierszu?
Jakimi głosami odzywały się zwierzęta?
Dlaczego zwierzęta nie opowiedziały bajki?



3.   Wspólnie wykonajcie kukiełki do inscenizacji.

Zastanów się, które zwierzątko lubisz najbardziej ? Może wszystkie? W takim razie wytnij np. krówkę pięknie pokoloruj i przyklej na patyczek (może być ten do szaszłyków) lub inny. Przyklej zwierzątko taśmą dwustronną. Stwórz swoją farmę i baw się kukiełkami razem z rodzeństwem lub mamą i tatą.





Sylwety do wydruku:





    4.Ćwiczenia grafomotoryczne, wyklejanki i kolorowanki
Przygotowałam dla Ciebie ćwiczenia.








Pozdrawiamy serdecznie pani Ania i pani Justyna  



16 kwiecień 2020

Wiosna na wsi- domy zwierząt wiejskich

Przebieg dnia

Ćwiczenie poranne

1.   Zabawa ruchowa określająca położenie przedmiotu
 Kłębek wełny

Przygotuj kłębek wełny, krzesło oraz maskotkę kota(może być też inne dowolne zwierzątko). Rodzic niech umieści maskotkę kota na krześle. Rodzic prosi by dziecko ułożyło kłębek wełny wg jego poleceń np. pod krzesłem, obok krzesła.





2.   Słuchanie wiersza Iwony Fabiszewskiej Domy zwierząt.

W chlewiku mieszka świnka, korytko stoi tam,
a w budzie siedzi piesek; nie lubi, gdy jest sam.
W kurniku kury gdaczą, nocą na grzędach śpią,
a konie stoją w stajniach i głośno czasem rżą.
A krowy? Pewnie wiecie, obora to ich dom.
Gdy wrócą już z pastwiska, tu muczą piosnkę swą.



3.   Rozmowa na temat wiersza.

Zadaj dziecko pytania związane z tekstem np.

O jakich zwierzętach była mowa w wierszu?
Jak nazywa się dom świnki (psa, konia,
kury, krowy)?
Jakie jeszcze inne zwierzęta oprócz kury mogą mieszkać
w kurniku?


Zajęcia umuzykalniające przy piosence

Miło jest wspólnie śpiewać i tańczyć. Zaśpiewajcie razem piosenkę.

Piosenka  -> kliknij tutaj  https://www.youtube.com/watch?v=QPqALIknKwY




Ćwiczenia główne po śniadaniu

1.   Zapoznanie z odgłosami zwierząt hodowlanych. 

    Dziecko odgaduje poszczególne odgłosy i przyporządkowuje je do danego zwierzęcia.

Zapytaj się dziecko z czym kojarzy te dźwięki?
I jakie zwierzę domowe może spotkać na wsi?


Nagrania odgłosów zwierząt 


        2.   Zwierzęta na wsi i ich domy.

      Niech Twoje dziecko obejrzy film w, którym dowie się          gdzie mieszkają zwierzęta na farmie. Jak nazywają się domy poszczególnych zwierząt np. kura-kurnik, świnka-chlewik itd.
Porozmawiaj z dzieckiem na ten temat.

Film obejrzysz tutaj- https://www.youtube.com/watch?v=1PD3jNhefUA&t=7s

         A oto zdjęcia zwierząt i ich domy 😊
          



   3.   Ćwiczenia grafomotoryczne, wyklejanki i kolorowanki
Przygotowałam dla Was sporą dawkę ćwiczeń.
Życzę Wam owocnej i miłej pracy.






  Pozdrawiamy Was serdecznie :)

 pani Ania oraz pani Justyna

 

 

 

14 KWIECIEŃ 2020


Wiosna na wsi – Zwierzęta wiejskie i ich dzieci





1.Ćwiczenia oddechowe
Liczenie elementów wyciętych z papieru, przenoszenie ich za pomocą słomki na tacę. Dzieci układają na stole  sylwety krów ( można je sobie wcześniej narysować i wyciąć). Rodzic umieszcza na stole tacę, na której znajdują się sylwety łat wycięte z białego papieru. Dzieci będą je przenosiły na sylwetę krowy. W tym celu losują z pojemnika kartonik z narysowanymi na nim kropkami (od 2 do 5). Biorą z tacy odpowiednią liczbę sylwet łat. Za pomocą rurki do napojów przenoszą je na sylwetę krowy. Powtarzają te czynności kilka razy, za każdym razem losując inny kartonik. Na zakończenie zadania przyklejają na sylwecie krowy tyle sylwet łat, ile kropek wylosowały na ostatnim kartoniku.

2.Zabawa ruchowa – Konie na wybiegu.
Dzieci są konikami. Biegają po łące, ogródku: idą stępa (powoli, wysoko unosząc nogi), biegną kłusem (biegną na palcach, ale jeszcze nie bardzo szybko), galopem (biegają szybko, na całych stopach, w jednym kierunku). Podczas poruszania się kląskają językiem – naśladują uderzenia końskich kopyt.

3.Dorosłe zwierzęta i młode zwierzęta .
Zapoznanie dzieci z nazwami zwierząt wiejskich – dorosłych i młodych; zwracanie uwagi na różnice w wyglądzie osobników – dorosłego i młodego. 






4.Rozwiązywanie zagadek (wg. Iwony Fabiszewskiej).  Po usłyszeniu każdej zagadki dzieci podają jej rozwiązanie.

Na śniadanie owies je,
czasem rżeniem wita cię. (koń)

 Ma ryjek różowy  i małe kopytka. 
Wszystko ładnie zjada  ze swego korytka. (świnia)

 Ptak domowy,  jajka znosi i o ziarnka,
gdacząc, prosi. (kura)

Kiedy idzie polną ścieżką, 
kwacze głośno: kwa, kwa, kwa. (kaczka)

Je trawę na łące,  czasem łaty ma.
 A gdy rolnik ją wydoi,  to mu mleko da. (krowa)





5.Głosy zwierząt
Zabawa z elementami ćwiczeń ortofonicznych. Rodzic, brat lub siostra śpiewa a cappella fragment refrenu na dowolnie wybranej sylabie, naśladującej głos mieszkańca wiejskiego podwórka, o którym jest mowa w piosence (ko, miau, kwa, pi). Dzieci powtarzają za nim. 
Kliknij i posłuchaj- Odgłosy zwierząt





6.Na koniec osłuchanie i zabawa z piosenką „Stary Donald farmę miał”
Posłuchaj i śpiewaj - kliknij tutaj - Stary Donald





Miłej zabawy.
 Pozdrawiamy pani Justyna i pani Ania



15 KWIECIEŃ 2020


Wiosna na wsi – Na wiejskim podwórku


 

1.Zabawa na powitanie. Dzieci, rodzice, rodzeństwo stoją w kole, trzymając się za ręce. Wypowiadają rymowankę z jednoczesnym wykonywaniem ruchów, o których jest w niej mowa:  

Krok do przodu, krok do tyłu, teraz podskok w górę. Zrób kółeczko z dwóch paluszków (łączą ze sobą palec wskazujący i kciuk) i wyjrzyj przez dziurę

-  odwracają się do swoich sąsiadów po obydwu stronach i mówią:  Cześć.


2.Ćwiczenia poranne –  Gimnastyka

A gimnastyka dobra sprawa

Dla nas wszystkich to zabawa

Ręce w górę i w przód i w bok

Skok do przodu, w górę skok.



Głowa, ramiona, kolana pięty

Kolana, pięty, kolana, pięty

Głowa, ramiona, kolana, pięty

Oczy, uszy, usta, nos.



Głowa, ramiona, kolana pięty

Kolana, pięty, kolana, pięty

Głowa, ramiona, kolana, pięty

Oczy, uszy, usta, nos.




3.  Zajęcia  matematyczne – zabawy ze zwierzętami. Rozwijanie umiejętności klasyfikowania, rozwijanie umiejętności liczenia. Dzieci układają przed sobą wykonane wcześniej obrazki zwierząt wiejskich. Rodzic umieszcza w środku koła dwie obręcze. Pyta, czy można podzielić  zwierzęta na dwie grupy. Dzieci podają propozycje (np. zwierzęta, które mają dwie lub cztery nogi) i układają odpowiednio obrazki zwierząt w obręczach. Przy pomocy rodzica lub starszego rodzeństwa przeliczają elementy zbiorów. Układając obrazki parami, sprawdzają, których zwierząt jest więcej.



 4. Kolorowanie rysunków zwierząt z wiejskiego podwórka.  Zapoznanie dzieci ze  zdjęciami zwierząt z wiejskiego podwórka ( można poszukać książek o zwierzątkach, które macie w domu). Dzieci oglądają i podają ich nazwy. Obrazki można wydrukować, dzieci mogą pokolorować,  starając się zachować rzeczywisty wygląd zwierząt.



5.Przypomnienie i utrwalenie piosenki  Stary Donald

6. Karty pracy, cz. 2, nr 34–35. Dzieci:  − odszukują wśród naklejek zdjęcia młodych osobników zwierząt przedstawionych na obrazku, − naklejają je obok rodziców, − naśladują odgłosy zwierząt – młodych i dorosłych, − nazywają zwierzęta, które są na zdjęciach; otaczają pętlami zwierzęta, które są zwrócone w tę samą stronę.
Karta pracy, cz. 2, nr 36. Dzieci  − łączą obrazki zwierząt z ich cieniami, − rysują w ogonie każdego koguta tyle piór, ile wskazuje liczba kropek na karteczce.

7. Ćwiczenie oddechowe. Dzieci leżą na brzuchu. Z papieru formują kulkę i układają ją przed sobą. Starają się dmuchnąć na kulkę tak mocno, aby przesunęła się w dowolną stronę. Na zakończenie dzieci trzymają  kulkę z gazety  w jednej ręce. Rodzic wyciąga kosz lub wiaderko na środku i  dzieci  starają się wrzucić kulkę do środka.


8. Dla chętnych 














Miłej pracy życzymy





                                                              

8 kwiecień 2020

 Wielkanoc- Stół Wielkanocny

Przebieg dnia

Ćwiczenie poranne

1.     Ćwiczenie oddechowe – Wiosenny wietrzyk.
Do tego ćwiczenia potrzebujemy: sznurek, pasek bibuły ,dowolny instrument lub przedmiot, który  wydaje dźwięk.
Przeciągnij  sznurek, na wysokości twarzy dziecka. Zawieś na nim paski bibuły. Dziecko niech maszeruje w dowolnym kierunku. Na sygnał mocne uderzenie, podchodzi do wybranego paska nabiera powietrze nosem. Następnie wypuszcza ustami, wprawiając go w ruch.

2.     Zabawa ruchowa -Turlające się jajo.
Dzieci kładą się na dywanie. Są pisankami. Turlają się we wskazaną przez rodzica stronę np.  w stronę drzwi. Uważają, aby nie zderzyć się z innym dzieckiem bratem lub siostrą – wtedy pisanka może pęknąć. Jeśli tak się stanie (dzieci zderzą się), rodzic podchodzi do dziecka, sprawdza, czy pisanka jest cała, lekko naciskając dziecko w rożnych miejscach. Stwierdza, że wszystko jest w porządku, i zabawa toczy się dalej.



                               Zajęcia umuzykalniające przy piosence
 
                   Wspólnie z dzieckiem zaśpiewaj - Piosenka Hopla 




Ćwiczenia główne po śniadaniu

1.     Śniadanie wielkanocne – ćwiczenie narządów artykulacyjnych czyli ćwiczenia buzi i języka. Mów i pokazuj razem z dzieckiem słowa wierszyka autorstwa Iwony Fabiszewskiej.

Najpierw żurek z kiełbasą mówią: mniam, mniam, mniam, i głaszczą się
po brzuchach,
i ziemniaki z okrasą, dmuchają na gorące ziemniaki,
potem pyszne jajeczka, wypowiadają głoskę mmmmm na zmianę: cicho
i głośno,
a na końcu – babeczka. nabierają dużo powietrza, zamykają usta
i wypychają policzki.

2.     Obrusy wielkanocne – malowanie watką wzorów na kartce.
Przygotuj wraz z dzieckiem białą kartkę, spinacz do bielizny, farby w pojemnikach ,watę kosmetyczna, tackę plastikową. Biała kartka to obrus. Zaproponuj dziecku by samo ozdobiło wielkanocny obrus kolorowymi wzorami. Poproś dziecko by wzięło  do ręki spinacz do bielizny, chwyciło nim kawałek watki kosmetycznej i maczało delikatnie watkę w farbie. Za jej pomocą robią na obrusie kolorowe wzory. 



3.     Wielkanocni goście – zabawa paluszkowa.
Wraz z dzieckiem powtarzaj słowa rymowanki i pokazuj na palach odpowiednią liczbę palców. Niech maluch za każdym razem, gdy padnie pytanie odpowiedziało ile gości zostało.

Przy wielkanocnym stole pięciu gości siedziało. Jeden poszedł do domu, to ile zostało?
Przy wielkanocnym stole czterech gości siedziało. Jeden poszedł do domu, to ile zostało?
Przy wielkanocnym stole trzech gości siedziało. Jeden poszedł do domu, to ile zostało?
Przy wielkanocnym stole dwóch gości siedziało. Dwóch poszło do domu, to ile zostało?
Przy wielkanocnym stole smutno się zrobiło, bo pyszne śniadanie właśnie się skończyło






Miłej zabawy życzymy




CZWARTEK 09.04.2020

  Wielkanoc – Symbole wielkanocne



                                                                          1.Zabawa na powitanie

Zabawcie się razem w domu. Potrzebne będzie jajko ugotowane na twardo. Przebieg zabawy: siedzimy w kole. Podajemysobie jajko z rąk do rąk, śpiewając na melodię Mam chusteczkę haftowaną lub inną dowolną melodię następujące słowa: Podaj jajko, podaj jajko, niechaj krąży wkoło. Niechaj wszystkim  będzie dziś wesoło. Przestajemy śpiewać i zabawa kończy się, gdy jajko wróci do rąk osoby, która podawała je jako pierwsza.

                                                              2.Wielkanocne karty świąteczne.
Drodzy rodzice zapoznajcie  dzieci z symbolami związanymi ze Świętami Wielkanocnymi. Zorganizujcie w domu  wystawę z  kartek świątecznych. Zwracając uwagę na powtarzające się motywy świąteczne (symbole), np.: kolorowe jajka – pisanki, kurczaki, baranki, bazie, zajączki. Niech dzieci odnajdują je na kartach i podają ich nazwy. Zapytajcie dzieci, który motyw (symbol) najbardziej mu się podoba i dlaczego.




    
                                         3. Słuchanie rymowanki I. Fabiszewskiej „Wielkanocne jajka”.

Pisanki to jajka malowane.
Różnymi wzorami są ozdabiane. 
Mogą być w paski, mogą być w ciapki, 
mogą być w kropki, mogą być w kwiatki.
 Więc dziś pisankę pomalujemy, 
potem do domu ją zaniesiemy.


Rozmowa z dzieckiem na temat rymowanki. Drogi rodzicu zapytaj dziecko  − O czym była ta rymowanka?  − Jak były pomalowane jajka?  − Jak jeszcze inaczej można ozdobić jajka?


              4.  Zabawa doskonaląca szybką reakcję na sygnał – Zajączki – do domu!

 Rozkładamy na podłodze szarfy ( w domu może ich nie posiadamy więc użyjcie zwykłego sznurka) i uformujcie  z nich koła. Dzieci zamieniają się w  zajączki. Maszerują w rytm piosenki ( można włączyć ulubioną piosenkę dziecka). Kiedy dzieci usłyszą hasło -  zajączki wracają do domu –  zajmują miejsca obok najbliżej leżącej szarfy – sznurka. Zabawę możecie powtarzać kilka razy.

5. Zajączek wielkanocny ze skarpetki.




Do wykonania zajączka potrzebne będą:
skarpetka dziecięca  
ryż, piasek lub kasza
 sznurek
wstążeczka
nożyczki
rolka z szeroką taśmą klejącą
łyżka lub łopatka, pojemnik

Sposób wykonania: Przygotowujemy skarpetkę. Przeciągamy skarpetkę przez otwór w rolce i nakładamy na nią skarpetkę. Napełniamy skarpetkę mniej więcej do połowy (np. do zaznaczonej na materiale pięty) piaskiem, ryżem lub kaszą. Następnie z pomocą rodzica formujemy zajączka – ściskamy ręką skarpetkę mniej więcej w połowie tak, aby piasek przesunął się do zaznaczonej na materiale pięty (to będzie głowa), i zawiązuje sznurkiem w dwóch miejscach – nad głową i w miejscu, gdzie znajduje się ślad po naciśnięciu. Górę skarpetki przecinamy nożyczkami na środku – tak powstaną uszy. Wokół szyi zawiązujemy kolorową wstążeczkę i malujemy flamastrami oczy i pyszczek. Nadajcie swojemu zajączkowi imię.
W wykonaniu zajączka pomocny będzie link poniżej

      Przesyłajcie zdjęcia waszych zajączków !
   Czekamy na wasze prace!


  



10 kwiecień 2020

 Wielkanoc- W koszyku wielkanocnym 








Przebieg dnia



Ćwiczenie poranne



1.   Zabawa ruchowa Jajka – do koszyków!



Przygotuj szarfy, kółka w kolorach(żółtym, czerwonym, niebieskim) oraz jajeczka w tych samych kolorach (mogą to być również sylwety jajek wycięte z papieru kolorowego w tych samych kolorach co kółeczka).niebieskim, żółtym. Przygotuj instrument(jeśli nie masz może być nawet garnek i warzecha lub cokolwiek co wydaje dźwięk 😊). Na dywanie rodzic układa szarfy, kółka w tych samych kolorach co sylwety jaj. Dziecko biega sobie, chodzi swobodnie, skacze. Podczas przerwy w grze dziecko jak najszybciej zajmuje miejsce w koszyku w tym samym kolorze co trzymana przez niego w ręku sylweta jajka, gdy usłyszy dźwięk szybo zajmuje miejsce na dywanie














2.   Zabawa na powitanie Wielkanocne życzenia



Przygotuj- jajko ze styropianu, kłębek wełny. Usiądź razem z dzieckiem, bratem, siostrą ,babcią ,dziadkiem (im więcej osób będzie tym lepiej) w kole. Trzymaj w ręku styropianowe jajko oraz kłębek wełny. Rozpocznij nawijanie wełny na jajko. Następnie przekaż  je dziecku mówiąc:



„ Przekazuję Ci życzenia: szczęścia, zdrowia,

 powodzenia…. ”.



Dziecko kontynuuje nawijanie nitki i wręcza jajko swojemu sąsiadowi, mówiąc rymowankę oraz dodając jakieś miłe słowo od siebie. Zabawa kończy się, gdy jajko wróci do pierwszej osoby z powrotem.






Zajęcia umuzykalniające przy piosence



Miło jest wspólnie śpiewać i tańczyć. Zaśpiewajcie razem piosenkę.



Piosenka  -> kliknij tutaj Pisanki








Ćwiczenia główne po śniadaniu



1.   Zapoznanie z bukszpanem „ Co to jest bukszpan?”.

Ozdabianie koszyczka wielkanocnego.



Pokaż dzieciom gałązki bukszpanu. Niech dziecko je dotknie, powącha i opisuje swoje wrażenia. Wyjaśnij dziecku  związek tej rośliny z Wielkanocą.



Bukszpan to jeden z symboli Wielkanocy. Ozdabiamy nim palmy wielkanocne, świąteczne stoły, a gałązki bukszpanu wkładamy do koszyków wielkanocnych. Liście tej rośliny przez cały rok są zielone, a po zerwaniu długo utrzymują świeżość. Bukszpan jest symbolem świata i przyrody.









                     2.Mój koszyczek wielkanocny



Koszyk wielkanocny ma różne kształty, rozmiary i kolory. Przyozdabiamy go według własnego gustu i fantazji. Możemy ozdobić go jest gałązkami bukszpanu oraz koronkowymi serwetkami. Często dodawane są do niego wiosenne kwiaty m.in. żonkile. Twój koszyczek Wielkanocny na pewno będzie wyjątkowy i prześliczny.









W naszym koszyczku wielkanocnym umieszczamy jeszcze produkty, które później ze smakiem zjadamy. To co do niego włożysz  ma symboliczne znaczenie. Niektórzy mówią, że w koszyczku wielkanocnym powinno znaleźć się przynajmniej 8 produktów. A święcone pokarmy mają zapewnić nam zdrowie, pomyślność, siłę i dostatek.

 Co te produkty symbolizują opowiedz o nich Twojemu dziecku.

Chleb - symbolizuje Chrystusa będącego chlebem życia dla chrześcijanina.
Wkładamy go do koszyczka, aby zapewnić sobie dobrobyt i pomyślność.



Wędlina, kiełbasa, szynka - symbolizuje zdrowie, dostatek materialny i płodność.


Chrzan - jest symbolem pokazania goryczy męki Chrystusa. Symbolizuje również się siłę fizyczną i zdrowie.


Sól -symbolizuje oczyszczenie, prostotę i prawdę. Odstrasza również przed złem. Chroni przed zepsuciem.


Słodka babka, ciasto - jest symbolem umiejętności i doskonałości.


Baranek - to symbol posłusznego Chrystusa i przezwyciężenie zła. Odkupienie grzeszników.


Bukszpan - symbol świata, przyrody.


Zajączek - symbolizuje wiosnę i życie. Zazwyczaj jest czekoladowy.


Ser - kiedyś nasi dziadkowie święcili ser. To symbol związku człowieka z przyrodą (zwierzętami). Ser pochodzi od krów, kóz i owiec. Symbolizuje przyjaźń.


3.    Rysujemy ,malujemy, kolorujemy, ozdabiamy- ćwiczenia grafomotryczne. 

Każde dziecko uwielbia rysować, kolorować i malować. Podczas tej zabawy doskonalimy prawidłowo trzymać/chwytać narzędzie pisarskie(kredkę, ołówek, mazak). Pamiętajcie o tym, żeby robić to poprawnie. 

Oto mała podpowiedź ->







 A oto dla Was solidna dawka kolorowanek i ćwiczeń:
















Miłej i owocnej  pracy Wam życzymy. 
Pozdrawiamy Was serdecznie pani Ania i pani Justyna